ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٧١٩: ببوستان می گل بوی لاله گون مستان

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 22:07 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
بـبـوستان می گل بـوی لاله گون مستانمگر ز دسـت سمن عارضان پـردسـتـان
جهان ز عمر تو چون داد خویش می گیردتـو نـیز کـام دل از لـذت جـهان بـسـتـان
کنونکه فصـل بـهاران رسـید و موسـم گلخـوشا نواحـی یزد و نسـیم اهرسـتـان
چه نکهتـست مگر بـوی دوستـانست اینچه منزلست مگر طرف بوستانست آن
مـنـم جـدا شـده از یـار و مـنـقـطـع ز دیـارچـو بـلبـلان چـمن دور مانده از بـستـان
سـفـر گـزیدم و بـسـیـار خـون دل خـوردمچـودر مصیبـت سهراب رسـتـم دستـان
بــاخــتــیـار کـسـی هـرگـز اخـتــیـار کـنـدجرون و تشنگی و بـاد گرم و تـابـستان
مکـن ملـامت خـواجـو کـه عـاقـلان نکـنندز بـیم حـکم قـضـا اعـتـراض بـرمسـتـان



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.