ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٩١: کامت اینست که هر لحظه ز پیشم رانی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 14:15 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
کامت اینسـت که هر لحـظـه ز پـیشـم رانیوردت اینسـت که بـیگانه خـویشـم خـوانی
پـادشـاهان بـگـناهی کـه کـسـی نقـل کـندبــرنــگــیـرنــد دل از مــعــتــقــدان جــانــی
گـر نـخــواهـی کـه چــراغ دل تــنـگـم مـیـردآسـتـین بـر من دلسـوخـتـه چـند افشـانی
دل مـا بـردی و گـوئی کـه خـبـر نیسـت مـراپـرده اکنون که دریدی ز چـه می پـوشـانی
ابرویت بین که کشیدست کمان بر خورشیدهـیچ حـاجـب نـشـنـیدیم بـدین پـیشـانـی
چـند خـیزی که قـیامت ز قـیامت بـرخـاسـتچـه بـود گـر بـنـشـیـنـی و بـلـا بـنـشـانـی
هـیـچ پــنــهـان نــتــوان دیـد بــدان پــیـدائیهـیـچ پـیـدا نـتـوان یـافـت بــدان پــنـهـانـی
یک سـر موی تـو گـر زانکـه بـصـد جـان عـزیزهـمـچـو یوسـف بـفـروشـنـد هـنـوز ارزانـی
عـــــار دارنـــــد اســـــیـــــران تـــــو از آزادینـنــگ دارنــد گــدایـان تــو از ســلــطــانـی
هیچ دانی که چـرا پـسـتـه چـنان می خـنددزانکه گفتم که بدان پسته دهن می مانی
ای طبیب از سر خواجو بـبر این لحظه صداعکه نه دردیست محـبـت که تـو درمان دانی
چـند گوئی کـه دوای دل ریشـت صـبـرسـتتــرک درمـان دلـم کــن کـه در آن درمـانـی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.