ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٣٢: دوش پیری یافتم در گوشه میخانه ئی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 22:16 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
دوش پــیـری یـافــتــم در گـوشــه مـیـخــانـه ئیدر کـشـیـده از شـراب نـیـسـتـی پـیمـانـه ئی
گـفـت درمـسـتـان لـایـعـقـل بـچـشـم عـقـل بـینور خــرد داری مــکــن انــکــار هـر دیـوانــه ئی
گـر چـه مـا بـنـیـاد عـمـر از بـاده ویـران کـرده ایـمکـی بـود گـنجـی چـو ما در کـنج هر ویرانه ئی
روشـنـسـت این کـانکـه از سـودای او در آتـشـیمشمع عشقش را کم افتد همچو ما پروانه ئی
دل بــدلـداری ســپــارد هـر کـه صـاحــبــدل بــودکانکه جـانی بـاشـدش نشکیبـد از جـانانه ئی
آشـنائی را بـچـشـم خـویش دیدن مشـکـلـسـتزانـکــه او دیـدار نـنـمــایـد بــهـر بــیـگــانـه ئی
هر کـه داند کـاندرین ره مـقـصـد کـلـی یکـیسـتهر زمـانی کـعـبـه ئی بـرسـازد از بـتـخـانه ئی
دل منه بـر ملـک جـم خـواجـو کـه شـادروان عـمریـا بــافـســونـی رود بــر بــاد یـا افـســانـه ئی
حیف باشد چون تو شهبازی که عالم صید تستدر چـنین دامـی شـده نـخـجـیر آب و دانـه ئی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.