ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



قسمت دوم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 15:36 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خیام, شعر کهن
ای دوسـت بــیـا تـا غـم فـردا نـخـوریـمویـن یـکـدم عــمـر را غــنـیـمـت شــمـریـم
فـــردا کــه ازیــن دیــر فــنــا درگــذریــمبــا هـفـت هـزار ســالـگـان سـر بــسـریـم
***
این چـرخ فـلـک کـه مـا در او حـیـرانـیـمفــانــوس خــیــال از او مــثـــالــی دانــیــم
خـورشـید چـراغـداران و عـالـم فـانـوسمــا چــون صــوریـم کــانــدر او حــیــرانــیـم
***
بــرخـیـز ز خـواب تـا شـرابـی بــخـوریـمزان پــیـش کـه از زمـانـه تـابــی بــخـوریـم
کـایـن چــرخ سـتــیـزه روی نـاگـه روزیچــنـدان نـدهـد زمـان کـه آبــی بــخــوریـم
***
بـــرخـــیــزم و عــزم بـــاده نــاب کــنــمرنــگ رخ خـــود بـــه رنــگ عــنــاب کــنــم
این عقل فضول پـیشـه را مشـتـی میبــر روی زنـم چــنــانــکــه در خــواب کــنـم
***
بـر مـفـرش خـاک خـفـتـگـان مـی بـینمدر زیـرزمــیـن نــهــفــتــگــان مــی بــیـنــم
چـنـدانـکـه بـه صـحـرای عـدم مـینـگـرمنــاآمــدگــان و رفـــتـــگــان مــی بـــیــنــم
***
تـا چـنـد اسـیـر عـقـل هـر روزه شـویـمدر دهر چـه صـد سـاله چـه یکـروزه شـویم
در ده تـو بـکاسه می از آن پـیش که مادر کـــارگــه کـــوزه گــران کـــوزه شـــویــم
***
چـون نیسـت مقام ما در این دهر مقیمپس بی می و معشوق خطائیست عظیم
تـا کـی ز قـدیم و مـحـدث امـیدم و بـیمچـون من رفتـم جـهان چه محدث چه قدیم
***
خـورشـید بـه گـل نـهفـت مـی نـتـوانـمو اســرار زمــانــه گــفــت مــی نــتـــوانــم
از بــــحـــر تــــفـــکـــرم بــــرآورد خـــرددری کــه ز بــیـم ســفــت مــی نــتــوانــم
***
دشـمن بـه غـلط گـفـت من فـلسـفـیمایــزد دانــد کــه آنــچـــه او گــفـــت نــیــم
لـیکـن چـو در این غـم آشـیـان آمـده امآخــر کــم از آنـکــه مـن بــدانـم کــه کــیـم
***
مـائیـم کـه اصـل شـادی و کـان غـمـیمســرمــایــه دادیــم و نــهــاد ســتـــمــیــم
پـسـتـیم و بـلـندیم و کـمـالـیم و کـمیمآئیــنــه زنــگ خـــورده و جـــام جـــمـــیــم
***
مـن مـی نه ز بـهر تـنگـدسـتـی نخـورمیـا از غـم رســوایـی و مـســتــی نـخــورم
مـن مـی ز بـرای خـوشـدلـی میخـوردماکـنون کـه تـو بـر دلـم نـشـسـتـی نـخـورم
***
مـن بــی مـی نـاب زیـسـتــن نـتــوانـمبـــی بـــاده کــشــیــد بـــارتـــن نــتــوانــم
مـن بــنـده آن دمـم کـه سـاقـی گـویـدیــک جــام دگــر بــگــیــر و مــن نــتــوانــم
***
هـر یـک چـنـدی یکـی بـرآیـد کـه مـنـمبــا نـعـمـت و بــا سـیـم و زر آیـد کـه مـنـم
چـــون کـــارک او نــظـــام گــیــرد روزینـاگــه اجــل از کــمــیـن بــرآیـد کــه مــنـم
***
یـک چـنـد بـکـودکـی بــاسـتـاد شـدیـمیـک چـنـد بـه اسـتـادی خـود شـاد شـدیم
پـایان سـخـن شنو که ما را چـه رسـیداز خـــاک در آمــدیــم و بـــر بـــاد شــدیــم
***
یـــک روز ز بـــنـــد عـــالـــم آزاد نـــیــمیــک دمــزدن از وجـــود خــود شــاد نــیــم
شـــاگــردی روزگــار کــردم بـــســـیــاردر کـــار جـــهــان هــنــوز اســـتـــاد نــیــم
***
از دی کـه گـذشـت هـیچ ازو یـاد مـکـنفــردا کــه نــیـامــده ســت فــریـاد مــکــن
بــرنـامــده و گــذشــتــه بــنـیـاد مـکــنحـالـی خـوش بـاش و عـمـر بـر بـاد مـکـن
***
ای دیــده اگــر کــور نئی گــور بــبــیــنویـن عـالـم پــر فـتــنـه و پــر شـور بــبــیـن
شـاهـان و سـران و سـروران زیر گـلـنـدروهــای چـــو مـــه در دهــن مـــور بـــیــن
***
بــرخــیـز و مـخــور غــم جــهـان گـذرانبــنـشـیـن و دمـی بــه شـادمـانـی گـذران
در طــبــع جــهــان اگــر وفــایـی بــودینــوبـــت بــتــو خــود نــیــامــدی از دگــران
***
چـون حـاصل آدمی در این شـورسـتـانجـز خـوردن غـصـه نیسـت تـا کـنـدن جـان
خـرم دل آنـکـه زیـن جـهـان زود بــرفـتو آسـوده کسـی که خـود نیامد بـه جـهان
***
رفــتــم کـه در ایـن مـنـزل بــیـداد بــدندر دسـت نـخـواهـد بـر خـنـگ از بــاد بــدن
آن را بــایـد بــه مــرگ مـن شــاد بــدنکـــز دســــت اجــــل تــــوانـــد آزاد بــــدن
***
رنـدی دیدم نـشـسـتـه بـر خـنگ زمـیننـه کـفـر و نـه اسـلـام و نـه دنـیا و نـه دین
نه حـق نه حـقیقت نه شریعت نه یقینانـــدر دو جـــهـــان کـــرا بـــود زهــره ایــن
***
قانع بـه یک استـخوان چو کرکس بـودنبــه ز آن کـه طـفـیـل خــوان نـاکـس بــودن
بـا نان جـوین خویش حـقا که بـه استکـــالـــوده و پـــالـــوده هــر خـــس بـــودن
***
قــومــی مــتـــفــکــرنــد انــدر ره دیــنقــومـی بــه گـمـان فــتــاده در راه یـقــیـن
مـیـتــرســم از آن کـه بــانـگ آیـد روزیکـای بــیـخـبــران راه نـه آنـسـت و نـه ایـن
***
گـاویسـت در آسـمـان و نـامـش پـروینیــک گــاو دگــر نــهــفــتــه در زیــر زمــیـن
چــشـم خـردت بــاز کـن از روی یـقـیـنزیــر و زبــر دو گــاو مــشــتــی خــر بــیــن
***
گـر بـر فـلـکـم دسـت بـدی چـون یزدانبــرداشــتــمـی مـن ایـن فــلـک را ز مـیـان
از نـو فـلـکـی دگـر چـنـان سـاخـتــمـیکـــازاده بــــکـــام دل رســـیـــدی آســــان
***
مـشـنو سـخـن از زمـانه سـاز آمـدگـانمــی خـــواه مــروق بـــه طـــراز آمــدگــان
رفــتــنــد یـکــان یـکــان فــراز آمــدگــانکــس مـی نـدهـد نـشــان ز بــازآمــدگــان
***
مـی خــوردن و گـرد نـیـکــوان گـردیـدنبــــه زانـــکــــه بــــزرق زاهـــدی ورزیـــدن
گر عاشق و مست دوزخی خواهد بـودپـس روی بــهـشـت کـس نـخـواهـد دیـدن
***
نـتــوان دل شـاد را بــه غـم فـرســودنوقـت خـوش خـود بـسـنگ محـنت سـودن
کس غیب چه داند که چه خواهد بـودنمـی بــایـد و مـعـشـوق و بـه کـام آسـودن
***
آن قـصـر کـه بــا چــرخ هـمـیـزد پــهـلـوبـــر درگـــه آن شـــهـــان نـــهــادنـــدی رو
دیـدیـم کـه بـر کـنـگـره اش فـاخـتـه ایبـنشـسـتـه همی گـفـت کـه کـوکـوکـوکـو
***
از آمــدن و رفـــتـــن مـــا ســـودی کـــووز تـــار امـــیـــد عـــمـــر مـــا پـــودی کـــو
چــنـدیـن سـروپــای نـازنـیـنـان جــهـانمـی ســوزد و خــاک مـی شـود دودی کـو
***
از تـن چـو بــرفـت جـان پــاک مـن و تـوخـشـتــی دو نـهـنـد بــر مـغـاک مـن و تــو
و آنــگــاه بــرای خــشــت گــور دگــراندر کــالــبــدی کــشــنــد خــاک مــن و تــو
***
می خـور کـه فـلک بـهر هلاک من و تـوقــصـــدی دارد بـــجـــان پـــاک مــن و تـــو
در سـبـزه نشـین و می روشـن میخـورکـاین سـبـزه بـسـی دمد ز خـاک من و تـو
***
از هر چـه بـجـز می است کوتـاهی بـهمــی هــم ز کــف بــتــان خــرگــاهـی بــه
مـسـتــی و قـلـنـدری و گـمـراهـی بــهیـک جــرعــه مــی ز مــاه تــا مــاهـی بــه
***
بــنـگـر ز صـبــا دامـن گـل چــاک شــدهبــلــبــل ز جــمــال گــل طــربــنـاک شــده
در سـایه گل نشین که بـسـیار این گلدر خـــاک فـــرو ریــزد و مــا خـــاک شـــده
***
تــا کـی غــم آن خــورم کـه دارم یـا نـهویـن عـمـر بــه خــوشــدلـی گـذارم یـا نـه
پـرکـن قـدح بـاده کـه مـعـلـومم نیسـتکــایــن دم کــه فـــرو بـــرم بـــرآرم یــا نــه
***
یک جـرعـه مـی کـهن ز مـلـکـی نـو بـهوز هـرچـه نـه مـی طـریـق بـیـرون شـو بـه
در دسـت بـه از تـخـت فـریدون صـد بـارخـشـت سـر خـم ز مـلـک کـیـخـسـرو بــه
***
آن مـایـه ز دنـیـا کـه خـوری یـا پـوشـیمـعــذوری اگـر در طــلـبــش مـیـکــوشــی
بــاقــی هـمـه رایـگـان نـیـرزد هـشــدارتــا عــمــر گــرانــبــهـا بــدان نــفــروشــی
***
از آمــــدن بـــــهــــار و از رفــــتــــن دیاوراق وجـــود مـــا هـــمـــی گـــردد طـــی
می خـورد مخـور اندوه که فرمود حـکیمغـمـهـای جـهـان چـو زهر و تـریاقـش مـی
***
از کـــوزه گــری کــوزه خـــریــدم بـــاریآن کــوزه ســخــن گــفــت ز هـر اســراری
شــاهـی بــودم کــه جــام زریـنـم بــوداکـــنــون شـــده ام کـــوزه هــر خـــمــاری
***
ای آنـکـه نـتــیـجــه چــهـار و هـفــتــیوز هــفــت و چــهــار دایــم انــدر تــفــتــی
مـی خـور کـه هزار بـار بـیشـت گـفـتـمبــاز آمـدنـت نـیـسـت چــو رفـتــی رفـتــی
***
ایـدل تــو بــه اســرار مـعــمــا نـرســیدر نـــکـــتــــه زیـــرکـــان دانـــا نـــرســـی
اینجـا بـه می لعل بـهشـتـی می سـازکانجـا که بـهشت اسـت رسـی یا نرسـی
***
ای دوست حـقیقت شنواز من سخـنیبــا بــاده لــعــل بــاش و بــا ســیـم تــنـی
کـانـکـس کـه جـهـان کـرد فـراغـت دارداز سـبـلـت چـون تـویی و ریـش چـو مـنـی
***
ای کــاش کــه جــای آرمــیــدن بـــودییــــا ایــــن ره دور را رســــیــــدن بـــــودی
کاش از پـی صد هزار سال از دل خـاکچــون ســبــزه امــیــد بــر دمــیـدن بــودی
***
بــر سـنـگ زدم دوش سـبـوی کـاشـیسـرمـسـت بـدم کـه کـردم این عـیـاشـی
بــا مـن بـزبــان حـال مـی گـفـت سـبـومـن چـو تـو بـدم تـو نیز چـون مـن بـاشـی
***
بــر شــاخ امـیـد اگــر بــری یـافــتــمـیهـم رشـتــه خـویـش را سـری یـافـتــمـی
تــا چــنــد ز تــنــگــنــای زنــدان وجــودای کــاش ســوی عــدم دری یـافــتــمــی
***
بــر گـیـر پــیـالـه و ســبــو ای دلـجــویفـارغ بــنـشـیـن بــکـشـتــزار و لـب جــوی
بـس شخـص عزیز را که چـرخ بـدخـویصـد بــار پــیـالـه کـرد و صـد بــار ســبــوی
***
پـــیــری دیــدم بـــه خـــانــه خــمــاریگــفــتــم نــکــنــی ز رفــتــگــان اخــبــاری
گفـتـا می خـور که همچـو ما بـسـیاریرفـــتـــنــد و خـــبـــر بـــاز نــیــامــد بـــاری
***
تـا چـند حـدیث پـنج و چـار ای سـاقـیمشکل چـه یکی چـه صد هزار ای سـاقی
خـاکـیم همه چـنگ بـسـاز ای سـاقـیبـــادیــم هــمــه بــاده بــیــار ای ســاقــی
***
چـنـدان کـه نگـاه مـی کـنم هر سـوییدر بــــاغ روانـــســـت ز کـــوثـــر جـــویـــی
صحرا چو بـهشت است ز کوثر کم گویبـنـشـین بـه بـهـشـت بـا بـهشـتـی رویی
***
خوش باش که پخته اند سودای تو دیفـــارغ شـــده انــد از تـــمـــنـــای تـــو دی
قصـه چـه کنم که بـه تـقـاضـای تـو دیدادنــــد قـــــرار کـــــار فـــــردای تـــــو دی
***
در کـــارگـــه کـــوزه گـــری کـــردم رایدر پـــایــه چــرخ دیــدم اســتـــاد بـــپـــای
مـیـکــرد دلـیـر کـوزه را دســتــه و ســراز کـــلـــه پـــادشـــاه و از دســـت گـــدای
***
در گـوش دلـم گـفــت فـلـک پــنـهـانـیحــکـمـی کـه قــضــا بــود ز مـن مـیـدانـی
در گـردش خـویش اگر مرا دسـت بـدیخـــود را بـــرهــانــدمــی ز ســرگــردانــی
***
زان کوزه می که نیسـت در وی ضـرریپــر کـن قــدحــی بــخــور بــمـن ده دگـری
زان پـیشـتـر ای صـنـم کـه در رهگـذریخــاک مـن و تــو کــوزه کــنـد کــوزه گــری
***
گــر آمــدنـم بــخــود بــدی نــامــدمــیور نـیـز شــدن بــمـن بــدی کـی شـدمـی
بـه زان نـبـدی کـه انـدر ایـن دیـر خـرابنــه آمــدمــی نــه شــدمــی نـه بــدمــی
***
گــر دســت دهـد ز مـغــز گـنـدم نـانـیوز مــی دو مــنـی ز گــوســفــنـدی رانـی
بــا لـالـه رخــی و گـوشـه بــســتــانـیعـیـشـی بــود آن نـه حـد هـر سـلـطـانـی
***
گـر کـار فـلک بـه عـدل سـنجـیده بـدیاحــوال فـلـک جــمـلـه پــســنـدیـده بــدی
ور عـــدل بـــدی بـــکــارهــا در گــردونکـی خــاطــر اهـل فـضــل رنـجــیـده بــدی
***
هـان کـوزه گـرا بــپــای اگـر هـشـیـاریتــا چــنــد کــنـی بــر گــل مــردم خــواری
انـگـشــت فـریـدون و کـف کـیـخــســروبــر چــرخ نــهـاده ای چــه مــی پــنــداری
***
هـنـگـام صــبــوح ای صــنـم فــرخ پــیبـــرســـاز تـــرانــه ای و پـــیــش آور مـــی
کـافـکـند بـخـاک صـد هزاران جـم و کیایـــن آمـــدن تــــیـــرمـــه و رفــــتــــن دی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.