ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٤: وقتی دل سودایی می رفت به بستان ها

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 16:17 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
وقتـی دل سودایی می رفت بـه بـستـان هابـی خویشتـنم کردی بـوی گل و ریحـان ها
گـه نعـره زدی بـلـبـل گـه جـامـه دریدی گـلبــا یــاد تــو افــتــادم از یـاد بــرفــت آن هــا
ای مـهر تـو در دل ها وی مـهر تـو بـر لـب هاوی شور تـو در سرها وی سر تو در جان ها
تـا عهد تـو دربـسـتـم عهد همه بـشکسـتـمبـعـد از تـو روا بـاشـد نقـض همه پـیمان ها
تــا خــار غـم عــشــقـت آویـخــتــه در دامـنکوتـه نظـری بـاشـد رفتـن بـه گلسـتـان ها
آن را کــه چـــنــیــن دردی از پـــای درانــدازدبـاید که فروشـوید دسـت از همه درمان ها
گـر در طـلـب رنـجــی مـا را بــرســد شــایـدچون عشق حرم باشد سهلست بیابان ها
هر تـیر که در کیشـسـت گر بـر دل ریش آیدمـا نـیز یکـی بـاشـیم از جـمـلـه قـربـان هـا
هــر کــو نــظــری دارد بــا یــار کــمــان ابــروبـاید که سـپـر بـاشـد پـیش همه پـیکان ها
گویند مگو سعدی چندین سخن از عشقشمی گـویم و بـعـد از من گـویند بـه دوران ها



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.