ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣٤: دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 16:21 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
دل هـر کـه صـید کـردی نـکـشـد سـر از کـمـنـدتنـه دگـر امـید دارد کـه رهـا شـود ز بـنـدت
بــه خـدا کـه پــرده از روی چـو آتــشـت بــرافـکـنکه بـه اتـفـاق بـینی دل عـالمی سـپـندت
نه چـمن شـکوفـه ای رسـت چـو روی دلسـتـانتنه صـبـا صـنوبـری یافـت چـو قـامت بـلندت
گــرت آرزوی آنــســت کــه خـــون خـــلــق ریــزیچه کند که شیر گردن ننهد چو گوسفندت
تـو امـیـر مـلـک حـسـنـی بـه حـقـیقـت ای دریـغـااگـر الـتـفـات بـودی بـه فـقـیر مسـتـمندت
نـه تــو را بــگــفــتــم ای دل کــه ســر وفــا نـداردبـه طمع ز دست رفتی و بـه پای درفکندت
تو نه مرد عشق بودی خود از این حساب سعدیکـه نه قـوت گریزسـت و نه طـاقـت گزندت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.