ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٠٤: مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 16:28 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
مرا تـو غایت مقصودی از جهان ای دوستهـزار جــان عــزیـزت فـدای جــان ای دوســت
چـنـان بـه دام تـو الـفـت گـرفـت مـرغ دلـمکـه یاد مـی نـکـنـد عـهـد آشـیان ای دوسـت
گـرم تــو در نـگـشـایـی کـجـا تــوانـم رفـتبـه راسـتـان که بـمیرم بـر آستـان ای دوست
دلی شکسته و جانی نهاده بر کف دستبــگـو بـیـار کـه گـویـم بـگـیـر هـان ای دوسـت
تـنـم بـپـوسـد و خـاکـم بـه بـاد ریـزه شـودهنوز مهر تـو بـاشد در اسـتـخـوان ای دوست
جـفا مکن که بـزرگان بـه خـرده ای ز رهیچـنین سـبـک ننشینند و سرگران ای دوسـت
بـه لطـف اگر بـخـوری خـون من روا بـاشـدبـه قـهرم از نظـر خـویشـتـن مران ای دوسـت
مـنـاسـب لـب لـعـلـت حـدیـث بــایـسـتـیجـواب تـلخ بـدیعسـت از آن دهان ای دوسـت
مـرا رضـای تـو بـایـد نـه زنـدگـانـی خـویشاگـر مـراد تــو قـتــلـســت وارهـان ای دوسـت
که گفت سـعدی از آسـیب عشـق بـگریزدبه دوستی که غلط می برد گمان ای دوست
که گر بـه جان رسد از دست دشمنانم کارز دوسـتـی نکـنم تـوبـه همـچـنان ای دوسـت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.