ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٦٥: که می رود به شفاعت که دوست بازآرد

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 16:32 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
که می رود بـه شـفاعت که دوسـت بـازآردکـه عـیـش خـلـوت بــی او کـدورتــی دارد
که را مجـال سخن گفتـنست بـه حضرت اومـگـر نـسـیـم صـبــا کـایـن پــیـام بــگـذارد
سـتـیزه بـردن بـا دوسـتـان همین مثـلستکه تـشنه چـشمه حـیوان بـه گل بـینبـارد
مـرا کــه گــفــت دل از یـار مـهـربــان بــرداربــه اعـتـمـاد صـبــوری کـه شـوق نـگـذارد
کـه گـفـت هر چـه بـبـینـی ز خـاطـرت بـرودمـرا تـمـام یـقـیـن شـد کـه سـهـو پـنـدارد
حـرام بـاد بـر آن کس نشسـت بـا معشوقکـه از سـر هـمـه بـرخـاسـتـن نـمـی یـارد
درسـت ناید از آن مدعـی حـقیقـت عـشـقکـه در مـواجـهه تـیغـش زننـد و سـر خـارد
به کام دشمنم ای دوست این چنین مگذارکـس ایـن کـنـد کـه دل دوسـتـان بــیـازارد
بــیـا کـه در قـدمـت اوفـتـم و گـر بــکـشـینمـیرد آن کـه بـه دسـت تـو روح بـسـپـارد
حـکـایـت شـب هـجـران کـه بـازدانـد گـفـتمگر کسی که چو سعدی ستاره بشمارد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.