ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٠٨: مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بکشد

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 16:35 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
مـرا بـه عـاقـبـت این شـوخ سـیمـتـن بـکـشـدچـو شمع سوختـه روزی در انجـمن بـکشد
بــه لــطــف اگــر بـــخــرامــد هــزار دل بـــبــردبـه قـهـر اگـر بــسـتـیـزد هـزار تـن بـکـشـد
اگـر خــود آب حــیـاتــســت در دهـان و لـبــشمـرا عـجـب نـبـود کـان لـب و دهن بـکـشـد
گـر ایـسـتـاد حـریـفـی اسـیـر عـشـق بــمـانـدو گـر گریخـت خـیالش بـه تـاخـتـن بـکـشـد
مــرا کــه قــوت کــاهـی نــه کــی دهـد زنـهـاربـلای عـشـق که فـرهاد کـوهکـن بـکـشـد
کـسـان عـتـاب کـنندم که تـرک عـشـق بـگویبه نقد اگر نکشد عشقم این سخن بکشد
بــه شــرع عـابــد اوثــان اگـر بــبــایـد کـشــتمرا چه حاجت کشتـن که خود وثـن بـکشد
بـه دوستـی گله کردم ز چـشم شوخش گفتعـجـب نبـاشـد اگر مسـت تـیغ زن بـکشـد
بــه یـک نـفـس کـه بــرآمـیـخـت یـار بــا اغـیـاربـسـی نماند که غـیرت وجـود من بـکـشـد
به خنده گفت که من شمع جمعم ای سعدیمرا از آن چـه که پـروانه خـویشـتـن بـکشـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.