ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٧٣: هفته ای می رود از عمر و به ده روز کشید

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 16:39 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
هفـتـه ای می رود از عـمر و بـه ده روز کشـیدکـز گـلـسـتـان صـفـا بــوی وفـایـی نـدمـیـد
آن که بـرگشت و جـفا کرد بـه هیچم بـفروختبـه هـمـه عـالـمـش از مـن نـتـوانـنـد خـرید
هـر چـه زان تـلـخـتــر انـدر هـمـه عـالـم نـبــودگو بـگو از لب شـیرین که لطیفسـت و لذیذ
گــر مــن از خــار بــتــرســم نـبــرم دامـن گــلکـام در کـام نـهـنـگـسـت بــبــایـد طـلـبـیـد
مرو ای دوست که ما بی تو نخواهیم نشستمـبـر ای یـار کـه مـا از تـو نـخـواهـیـم بـریـد
از تــو بــا مـصــلــحــت خــویـش نـمـی پــردازمکه محالست که در خود نگرد هر که تو دید
آفـرین کـردن و دشـنـام شـنـیـدن سـهـلـسـتچه از آن بـه که بـود بـا تو مرا گفت و شنید
جــهـد بــســیـار بــکــردم کـه نـگـویـم غــم دلعاقبـت جـان بـه دهان آمد و طاقت بـرسید
آخــر ای مـطـرب از ایـن پــرده عـشــاق بــگـردچـند گـویی کـه مرا پـرده بـه چـنگ تـو درید
تـشـنگـانت بـه لـب ای چـشـمه حـیوان مردندچـند چـون ماهی بـر خـشـک تـوانند طـپـید
سـخـن سـعـدی بـشـنـو کـه تـو خـود زیـبـایـیخـاصـه آن وقـت کـه در گوش کـنی مروارید



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.