ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣٤٣: به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 16:44 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلمنخواند بـر گل رویت چه جای بـلبل بـاغ
تــو را فــراغــت مـا گــر بــود و گـر نـبــودمرا به روی تو از هر که عالمست فراغ
ز درد عشـق تـو امید رسـتـگاری نیسـتگـریـخـتــن نـتـوانـنـد بــنـدگـان بــه داغ
تو را که این همه بـلبـل نوای عشق زنندچـه الـتـفـات بــود بــر ادای مـنـکـر زاغ
دلیل روی تـو هم روی تـوست سعدی راچـراغ را نـتـوان دیـد جـز بــه نـور چـراغ



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.