ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٤٠٦: بار فراق دوستان بس که نشست بر دلم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 00:48 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
بـار فراق دوسـتـان بـس که نشست بـر دلممـی روم و نمـی رود نـاقـه بـه زیر مـحـمـلـم
بـار بـیفـکـند شـتـر چـون بـرسـد بـه مـنزلـیبـار دلـسـت هـمـچـنـان ور بـه هـزار مـنـزلـم
ای که مهار می کشی صبر کن و سبک مروکز طرفی تـو می کشی وز طرفی سلاسلم
بـــارکــشـــیــده جـــفـــا پـــرده دریــده هــواراه ز پیش و دل ز پس واقعه ایست مشکلم
مـعـرفـت قـدیـم را بــعـد حـجــاب کـی شـودگر چـه بـه شخـص غایبـی در نظری مقابـلم
آخــر قـصــد مـن تــویـی غـایـت جــهـد و آرزوتـا نـرسـم ز دامـنـت دسـت امـید نـگـسـلـم
ذکـر تــو از زبــان مـن فـکـر تــو از جـنـان مـنچـون بـرود که رفتـه ای در رگ و در مفاصـلم
مـشـتـغـل تـوام چـنان کـز همـه چـیز غـایبـممفـتـکـر تـوام چـنان کـز همه خـلـق غـافـلـم
گـر نظـری کـنی کـند کـشـتـه صـبـر من ورقور نـکـنـی چـه بـر دهـد بـیـخ امـیـد بــاطـلـم
سـنت عشق سـعدیا تـرک نمی دهی بـلیکی ز دلم بـه دررود خـوی سـرشـتـه در گلم
داروی درد شـوق را بــا هـمـه عـلـم عـاجـزمچـاره کـار عـشـق را بـا همه عـقـل جـاهلـم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.