ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٤٢٧: من از این جا به ملامت نروم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 16:49 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
من از این جـا بـه ملـامـت نرومکـه من این جـا بـه امیدی گـروم
گر به عقلم سخنی می گویندبــیـم آنـسـت کـه دیـوانـه شـوم
گوش دل رفـتـه بـه آواز سـماعنـتــوانـم کـه نـصـیـحــت شـنـوم
همه گـو بـاد بـبـر خـرمن عـمـردو جـهان بـی تـو نـیرزد دو جـوم
دوسـتـان عیب و ملامت مکنیدکان چه خود کاشته باشم دروم
مـن بـیـچـاره گـردن بـه کـمـنـدچـه کـنـم گـر بـه رکـابــش نـروم
سـعدیا گفت بـه خـوابـم بـینیبــی وفــا یـارم اگـر مـی غــنـوم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.