ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٤٣٩: ما گدایان خیل سلطانیم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 16:50 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
مـا گـدایـان خــیـل ســلـطــانـیـمشـهـربــنـد هـوای جـانـانـیـم
بــنـده را نـام خــویـشـتــن نـبــودهر چـه ما را لقـب دهند آنیم
گـر بــرانـنـد و گـر بــبــخـشـایـنـدره بـه جـای دگـر نمـی دانیم
چـون دلـارام مـی زند شـمـشـیرسـر بـبـازیـم و رخ نـگـردانـیم
دوسـتـان در هـوای صـحـبـت یـارزر فشانند و ما سـر افشانیم
مــر خــداونـد عــقــل و دانـش راعـیب ما گو مکـن کـه نادانیم
هـر گـلـی نـو کـه در جــهـان آیـدما بـه عشقش هزاردستانیم
تـنگ چـشمان نظر بـه میوه کنندمـا تـمـاشـاکـنـان بـسـتـانیم
تو بـه سیمای شخص می نگریمـا در آثــار صـنـع حــیـرانـیـم
هر چه گفتیم جز حکایت دوستدر همه عمر از آن پشیمانیم
سـعـدیـا بـی وجـود صـحـبـت یـارهمه عالم بـه هیچ نستـانیم
تــرک جـان عـزیـز بــتــوان گـفـتتــرک یــار عــزیـز نــتــوانــیـم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.