ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٤٦٧: آخر نگهی به سوی ما کن

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 00:52 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
آخـر نـگـهـی بـه سـوی مـا کـندردی بـــه ارادتـــی دوا کــن
بــســیـار خــلـاف عــهـد کـردیآخـر بـه غـلـط یکـی وفـا کـن
مـا را تـو بـه خـاطـری همـه روزیـک روز تــو نـیـز یـاد مـا کـن
ایــن قــاعــده خــلــاف بـــگــذاروین خـوی مـعـاندت رها کـن
بـــرخــیــز و در ســرای دربــنــدبنشین و قبـای بسته وا کن
آن را کـه هلـاک مـی پـسـنـدیروزی دو بـه خدمت آشنا کن
چون انس گرفت و مهر پیوستبـازش بـه فـراق مـبـتـلـا کـن
سـعدی چـو حـریف ناگزیرسـتتـن درده و چشم در قضا کن
شمشیر که می زند سپر بـاشدشنام که می دهد دعا کن
زیـبـا نـبـود شـکـایت از دوسـتزیبـا هـمـه روز گـو جـفـا کـن



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.