ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٥٩٣: بسم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 17:00 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
بـسـم از هوا گـرفـتـن کـه پـری نـمـانـد و بـالـیبـه کجا روم ز دستـت که نمی دهی مجالی
نـــه ره گـــریــز دارم نــه طـــریــق آشـــنـــایــیچـه غـم اوفـتـاده ای را کـه تـوانـد احـتـیالـی
همه عـمر در فـراقـت بـگذشـت و سـهل بـاشـداگـر احــتــمـال دارد بــه قــیـامـت اتــصــالـی
چـه خـوشسـت در فراقی همه عمر صبـر کردنبـه امید آن کـه روزی بـه کـف اوفـتـد وصـالی
بــه تــو حــاصــلـی نـدارد غــم روزگــار گـفــتــنکه شبـی نخـفتـه بـاشی بـه درازنای سالی
غـم حـال دردمـنـدان نـه عـجــب گـرت نـبــاشـدکه چنین نرفته بـاشد همه عمر بـر تـو حالی
سـخـنی بـگوی بـا من که چـنان اسـیر عـشـقمکه بـه خـویشـتـن ندارم ز وجـودت اشتـغالی
چـه نـشـینی ای قـیامـت بـنـمـای سـرو قـامـتبـه خـلاف سـرو بـسـتـان که ندارد اعـتـدالی
که نه امشب آن سماعست که دف خلاص یابدبـه طپـانچـه ای و بـربـط بـرهد بـه گوشمالی
دگـــر آفـــتـــاب رویــت مــنــمـــای آســـمــان راکه قمر ز شرمساری بشکست چون هلالی
خط مشک بـوی و خـالت بـه مناسبـت تـو گوییقـلـم غـبــار مـی رفـت و فـروچــکـیـد خـالـی
تـو هم این مگوی سـعـدی کـه نظـر گناه بـاشـدگـنه سـت بـرگـرفـتـن نظـر از چـنین جـمالی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.