ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٦١٨: همه کس را تن و اندام و جمالست و جوانی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 17:02 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
همه کس را تن و اندام و جمالست و جوانیویـن هـمــه لــطــف نــدارد تــو مــگــر ســرو روانـی
نـظـر آوردم و بــردم کـه وجـودی بـه تـو مـانـدهمه اسمند و تو جسمی همه جسمند و تو جانی
تـو مگـر پـرده بـپـوشـی و کـسـت روی نبـیندور هــمــیـن پــرده زنــی پــرده خــلــقــی بــدرانــی
تـو ندانی که چـرا در تـو کـسـی خـیره بـماندتـا کـسـی همچـو تـو بـاشـد که در او خـیره بـمانی
نـوک تـیر مـژه از جـوشـن جـان مـی گـذرانیمن تـنک پـوسـت نگفـتـم تـو چـنین سـخـت کمانی
هر چه در حسن تـو گویند چنانی بـه حقیقتعـیـبــت آنـسـت کـه بــا مـا بــه ارادت نـه چــنـانـی
رمـقـی بـیش نـمـانـدسـت گـرفـتـار غـمـت راچــنـد مـجــروح تــوان داشـت بــکـش تــا بــرهـانـی
بیش از این صبـر ندارم که تو هر دم بر قومیبــنــشــیـنــی و مــرا بــر ســر آتــش بــنــشــانــی
گر بـمیرد عجـب ار شخص و دگر زنده نبـاشدکــه بــرانــی ز در خــویــش و دگــربـــار بــخــوانــی
سـعـدیـا گـر قـدمـت راه بــه پــایـان نـرسـانـدبــاری انـدر طــلـبــش عـمـر بــه پــایـان بــرســانـی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.