ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٦٢٧: خواهم اندر پایش افتادن چو گوی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 01:02 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
خـواهم اندر پـایش افـتـادن چـو گـویور بــه چــوگــانـم زنـد هـیـچــش مــگــوی
بــر ســر عـشــاق طـوفـان گـو بــبــاردر ره مــشـــتـــاق پـــیــکـــان گــو بـــروی
گـر بـه داغـت مـی کـنـد فـرمـان بـبـرور بــه دردت مـی کـشــد درمـان مـجــوی
نــاودان چــشــم رنـجــوران عــشــقگـــر فـــروریــزنــد خـــون آیــد بـــه جـــوی
شـاد بــاش ای مـجــلـس روحـانـیـانتا که خورد این می که من مستم به بوی
هر کـه سـودانـامـه سـعـدی نبـشـتدفـــتـــر پـــرهــیــزگـــاری گـــو بـــشـــوی
هر که نشنیدست وقتی بوی عشقگــو بــه شــیـراز آی و خــاک مــن بــبــوی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.