ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣: ای که انکار کنی عالم درویشان را

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 12:52 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
ای کـه انـکــار کـنـی عــالـم درویـشــان راتو ندانی که چه سودا و سرست ایشان را
گـنج آزادگـی و کـنج قـنـاعـت مـلـکـیسـتکه بـه شـمشـیر میسـر نشـود سـلطان را
طـلـب منصـب فـانی نکـند صـاحـب عـقـلعـاقـل آنـسـت کـه انـدیشـه کـنـد پـایـان را
جـمع کردند و نهادند و بـه حـسـرت رفتـندوین چـه دارد کـه بـه حـسـرت بـگذارد آن را
آن بـه در می رود از بـاغ بـه دلتنگی و داغویـن بـه بـازوی فـرح مـی شـکـنـد زنـدان را
دسـتـگاهی نه که تـشویش قیامت بـاشدمـرغ آبـیسـت چـه اندیشـه کـند طـوفـان را
جـان بـیگـانه سـتـاند ملک الموت بـه زجـرزجـر حـاجـت نبـود عـاشـق جـان افشـان را
چشم همت نه بـه دنیا که به عقبی نبـودعــارف عــاشــق شــوریــده ســرگــردان را
در ازل بـود کـه پـیـمـان مـحـبـت بـسـتـنـدنـشـکـنـد مـرد اگـرش سـر بـرود پـیـمـان را
عاشقی سوخته ای بیسر و سامان دیدمگـفـتـم ای یار مکـن در سـر فـکـرت جـان را
نفسـی سـرد بـرآورد و ضـعیف از سـر دردگـفـت بـگـذار مـن بـیسـر و بـی سـامـان را
پـنـد دلـبـنـد تـو در گـوش مـن آید هـیهـاتمن کـه بـر درد حـریصـم چـه کـنم درمـان را
سـعـدیا عـمر عـزیزسـت بـه غـفلت مگذاروقـت فـرصــت نـشــود فـوت مـگـر نـادان را



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.