ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣٤: برخیز تا تفرج بستان کنیم و باغ

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 12:54 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
بــرخــیــز تــا تــفــرج بــســتــان کــنــیــم و بـــاغچـون دست می دهد نفسی موجـب فراغ
کـایـن سـیـل مـتــفـق بــکـنـد روزی ایـن درخــتوین بـاد مخـتـلـف بـکـشـد روزی این چـراغ
سبزی دمید و خشک شد و گل شکفت و ریختبـلـبـل ضـرورتـسـت کـه نوبـت دهد بـه زاغ
بــــس مـــالــــکــــان بــــاغ کــــه دوران روزگــــارکـردسـت خــاکـشـان گـل دیـوارهـای بــاغ
فــردا شـــنــیــده ای کــه بـــود داغ زر و ســـیــمخود وقت مرگ می نهد این مرده ریگ داغ
بــس روزگــارهــا کــه بــرآیـد بــه کــوه و دشــتبـعـد از مـن و تـو ابـر بـگـریـد بـه بـاغ و راغ
ســعـدی بــه مـال و مـنـصــب دنـیـا نـظــر مـکـنمـیـراث بــس تـوانـگـر و مـردار بــس کـلـاغ
گــر خـــاک مــرده بـــاز کــنــی روشــنــت شــودکـاین بـاد بـارنـامـه نه چـیزیسـت در دمـاغ
گـر بـشـنوی نـصـیحـت وگـر نـشـنوی، بـه صـدقگـفـتـیـم و بـر رسـول نـبــاشـد بـجـز بـلـاغ



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.