ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در ستایش علاء الدین عطاملک جوینی صاحب دیوان

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:00 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
شـکـر بـه شـکـر نهم در دهان مـژده دهاناگـر تـو بــاز بــرآری حـدیـث مـن بــه دهـان
بـعـید نـیسـت کـه گـر تـو بـه عـهـد بـازآییبـه عید وصل تـو من خـویشتـن کنم قربـان
تو آن نه ای که چو غایب شوی ز دل برویتـفـاوتـی نـکـنـد قـرب دل بــه بــعـد مـکـان
قـرار یک نفـسـم بـی تـو دسـت می ندهدهم احـتـمال جـفـا بـه که صـبـر بـر هجـران
مـحـب صـادق اگـر صـاحـبـش بـه تـیـر زنـدمـحــبــتــش نـگـذارد کـه بــر کـنـد پــیـکـان
وصـال دوسـت بـه جـان گـر میسـرت گـرددبـخـر کـه دیر بـه دسـت اوفـتـد چـنین ارزان
کـــدام روز دگـــر جـــان بـــه کـــار بـــازآیــدکه جـان فشـان نکنی روز وصل بـر جـانان؟
شـکـایـت از دل سـنـگـیـن یـار نـتــوان کـردکـه خـویشـتـن زده ایم آبـگـینه بـر سـندان
ز دسـت دوسـت بـه نالیدن آمدی سـعدیتو قدر دوست ندانی که دوست داری جان
گر آن بـدیع صـفـت خـویشـتـن بـه ما ندهدبـیار سـاقـی و ما را ز خـویشـتـن بـسـتـان
زمــان بــاد بــهــارســت، داد عــیـش بــدهکـه دور عـمر چـنان می رود که بـرق ایمان
چـگـونـه پــیـر جــوانـی و جــاهـلـی نـکـنـددریـن قـضـیـه کـه گـردد جـهـان پــیـر جـوان
نـظـاره چـمـن اردیـبـهـشـت خـوش بـاشـدکـه بــر درخــت زنـد بــاد نـوبــهـار افـشــان
مـهنـدسـان طـبـیعـت ز جـامـه خـانه غـیبهــزار حــلــه بـــرآرنــد مــخــتـــلــف الــوان
ز کــارگــاه قــضــا در درخــت پــوشــانــنــدقـبــای سـبــز کـه تــاراج کـرده بــود خــزان
بـه کـلـبـه چـمـن از رنـگ و بـوی بـاز کـننـدهـزار طــبــلـه عــطــار و تــخــت بــازرگــان
بــهـار مـیـوه چــو مـولـود نـازپــرور دوســتکـه تـا بــلـوغ دهـان بــرنـگـیـرد از پـسـتـان
نـه آفـتــاب مـضـرت کـنـد نـه سـایـه گـزنـدکـه هر چـهار بـه هم متـفـق شـدند ارکـان
اوان مـنـقـل آتــش گـذشـت و خــانـه گـرمزمــان بـــرکــه آبـــســـت و صـــفــه ایــوان
بــسـاط لـهـو بـیـنـداز و بــرگ عـیـش بــنـهبـــه زیــر ســایــه رز بـــر کــنــار شــادروان
تـو گـر بـه رقـص نـیایی شـگـفـت جـانـوریازیـن هـوا کـه درخـت آمـدسـت در جــولـان
ز بـانگ مشـغـله بـلـبـلـان عـاشـق مسـتشکوفه جـامه دریدسـت و سـرو سـرگردان
خـجـل شـوند کـنون دخـتـران مـصـر چـمـنکـه گـل ز خـار بـرآیـد چـو یـوسـف از زنـدان
تـو خـود مـطـالـعـه بـاغ و بـوسـتـان نـکـنیکـه بــوسـتــان بــهـاری و بــاغ لـالـسـتــان
کـدام گـل بـود انـدر چـمـن بـه زیـبــایـیـت؟کـدام سـرو بـه بـالای تـسـت در بـسـتـان؟
چـه گویم آن خـط سـبـز و دهان شـیرین رابـجـز خـضـر نتـوان گفـت و چـشـمه حـیوان
بــه چــنـد روز دگــر کــافــتــاب گـرم شــودمـقـر عـیـش بـود سـایـه بـان و سـایـه بـان
تـو کـافـتـاب زمـیـنـی بـه هـیـچ سـایه مـرومـگـر بــه ســایـه دسـتــور پــادشـاه زمـان
سـحـاب رحـمت و دریای فـضـل و کـان کرمسـپـهر حـشـمت و کـوه وقـار و کـهف امان
بــزرگ روی زمـیـن پــادشــاه صـدرنـشـیـنعـلـاء دولـت و دیـن صـدر پــادشـاه نـشـان
کـه گـردنـان اکــابــر نـخــســت فــرمـانـشنـهنـد بـر سـر و پـس سـر نهنـد بـر فـرمـان
وگر حسود نه راضیست گو بـه رشک بـمیرکـه مـرتـبــت بــه سـزاوار مـی دهـد یـزدان
نـه تــافـتــسـت چــنـیـن آفـتــاب بــر آفـاقنه گستـریده چنین سایه بـر بـسیط جـهان
بـلند پـایه قـدرش چـه جـای فـهم و قـیاسفـراخ مایه فـضـلش چـه جـای حـصـر وبـیان
بــه گــرد هـمــتــش ادراک آدمــی نـرســدکـه فـهـم بــرنـتــوانـد گـذشـتــن از کـیـوان
بـرو مـحـاسـن اخـلـاق چـون رطـب بـر بــاردرو فــنــون فــضــایــل چــو دانــه در رمــان
چـو بـر صـحـیفـه املی روان شـود قـلـمشزبــان طـعـن نـهـد در بــلـاغـت ســحــبــان
چـنـان رمـند و دوند اهل بـدعـت از نظـرشکـه از مـسـیـحـا دجـال و از عـمـر شـیطـان
بـه ناز و نعمتـش امروز حـق نظـر کردسـتامید هسـت کـه فـردا بـه رحـمت و رضـوان
کــســان ذخــیـره دنـیـا نـهـنــد و غــلــه اوهـنـوز سـنـبـلـه بـاشـد کـه رفـت در مـیزان
بـــزرگــوارا شـــرح مــعــالــیــت کــه دهــدکـه فـکـر واصـف ازو مـنقـطـع شـود حـیران
بــه گـرد نـقـطـه عـالـم سـپـهـر دایـره گـردنـدید شـبـه تـو چـنـدانکـه مـی کـنـد دوران
کـه دیـد تــشــنـه ریـان بــجــز تــو در افـاقبـه عـدل و عـفـو و کرم تـشـنه وز ادب ریان
خـدای را بـه تـو فـضـلی کـه در جـهان داردکـدام شــکـر تــوان گـفــت در مـقــابــل آن
خـنک عـراق کـه در سـایه حـمایت تـسـتحــمــایــت تــو نــگــویـم، عــنــایــت یـزدان
ز بأس تـو نه عـجـب در بـلاد فـرس و عـربکـه گـرگ بـر گـلـه یـارا نـبــاشـدش عـدوان
بـر درخـت امیدت همیشـه بـاد کـه نیسـتبــه دور عـدل تـو جـز بــر درخـت بــار گـران
سـپـهـر بــا تـو بـه رفـعـت بــرابــری نـکـنـدکـه شـرمـسـار بـود مـدعـی، بــلـا بــرهـان
چـو حـصـر مـنـقـبــتــت در قـلـم نـمـی آیـدچـگـونه وصـف تـو گوید زبـان مدحـت خـوان
مـن این قـصـیده بـه پـایان نمـی تـوانم بـردکـه شـرح مـکـرمـتـت را نـمـی رسـد پـایان
بــه خــاطـرم غـزلـی سـوزنـاک مـی گـذردزبــانـه مـی زنـد از تـنـگـنـای دل بــه زبــان
درون خــانـه ضـرورت چــو آتــشـی بــاشـدبــه اتــفــاق بــرون آیــد از دریــچــه دخــان
نـخـواسـتـم دگـر این بـاد عـشـق پـیمـودنولـیـک مـی نـتـوان بــسـتـن آب طـبـع روان



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.