ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



تنبیه و موعظت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:02 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
روزی کـــه زیــر خـــاک تـــن مـــا نـــهــان شـــودوانــهـا کــه کــرده ایـم یـکــایـک عــیـان شــود
یـارب بــه فـضـل خـویـش بــبــخــشـای بــنـده راآن دم کــه عــازم ســـفــر آن جـــهــان شـــود
بـــیــچـــاره آدمــی کــه اگــر خـــود هــزار ســالمــهــلــت بــیــابــد از اجــل و کــامــران شــود
هـم عــاقــبــت چــو نــوبــت رفــتــن بــدو رســدبــا صــدهـزار حــســرت از ایـنـجــا روان شــود
فـــریـــاد از آن زمـــان کـــه تـــن نـــازنـــیــن مـــابـــر بـــســتــر هــوان فــتــد و نــاتــوان شــود
اصـــحـــاب را ز واقـــعـــه مـــا خـــبـــر کـــنــنـــدهـر دم کـسـی بــه رسـم عـیـادت روان شـود
و آن کس که مشفقست و دلش مهربان ماستدر جـــســـتـــن دوا بـــه بـــر ایــن و آن شــود
وانـگـه کـه چــشــم بــر رخ مـا افـکـنـد طــبــیـبدر حــال مـا چــو فــکــر کـنـد بــدگـمـان شــود
گـوید فـلـان شـراب طـلـب کـن کـه سـود تـسـتمــا را بـــدان امــیــد بـــســی در زیــان شــود
شــایـد کــه یـک دو روز دگــر مــانـده عــمــر مــاوآن یــک دو روز بــر ســر ســود و زیــان شــود
یــاران و دوســتــان هــمــه در فــکــر عــاقــبـــتکـاحـوال بـر چـگونه و حـال از چـه سـان شـود
تــا آن زمـان کـه چــهـره بــگـردد ز حــال خـویـشو آن رنــگ ارغـــوانــی مـــا زعـــفـــران شـــود
و آن رنـــج در وجـــود بـــه نــوعـــی اثـــر کـــنـــدکـز لـاغــری بــســان یـکـی ریـســمـان شــود
در ورطـــه هــلــاک فـــتـــد کـــشـــتـــی وجـــودنـیـز از عــمـل بــمــانـد و بــی بــادبــان شــود
آمـــد شـــد مـــلـــائکـــه در وقـــت قـــبـــض روحچــون بــنـگـریـم دیـده مـا خـون فـشـان شـود
بـــایــد کــه در چـــشــیــدن آن جـــام زهــرنــاکشــیــریــنــی شــهــادت مــا در زبـــان شـــود
یــا رب مــدد بـــبـــخــش کــه مــا را در آن زمــانقــول زبـــان، مــوافــق صــدق جـــنــان شــود
ایــمـــان مـــا ز غـــارت شـــیــطـــان نـــگـــاه دارتــا از عـذاب خــشــم تــو جــان در امـان شـود
فـی الجـمله روح و جـسـم ز هم متـفـرق شـوندمــرغ از قــفــس بـــرآیــد و در آشــیــان شــود
جـــان ار بـــود پـــلـــیــد شـــود در زمــیــن فـــروور پـــاک بــــاشـــد او زبـــر آســـمـــان شـــود
آوازه در ســـرای در افــتـــد کــه خـــواجـــه مــردوز بـــم و زیــر، خــانــه پـــر آه و فــغــان شــود
از یـک طــرف غــلــام بــگــریــد بــه هــای هــایوز یـک طــرف کــنــیـز بــه زاری کــنــان شــود
در یـــتــــیـــم گـــوهـــر یـــکـــدانـــه را ز اشـــکجــزع دو دیــده پــر ز عــقــیــق یــمــان شــود
تــابــوت و پــنـبــه و کــفــن آرنـد و مــرده شــویاوراد ذاکــــران ز کــــران تـــــا کــــران شـــــود
آرنـد نـعــش تــا بــه لـب گـور و هـر کـه هـســتبـــعــد از نــمــاز بـــاز ســر خـــانــمــان شــود
هر کـس رود بـه مصـلـحـت خـویش و جـسـم مـامـحـبـوس و مـسـتـمند در آن خـاک دان شـود
پــس مــنــکــر و نــکــیــر بــپــرســنــد حــال مــاویـن جـمـلـه حـکـمـهـا ز پــی امـتــحـان شـود
گــر کــرده ایـم خــیـر و نـمــاز و خــلــاف نــفــسآن خــاک دان تــیـره بــه مـا گـلـسـتــان شـود
ور جــرم و مــعــصــیـت بــود و فــســق کــار مــاآتــش در اوفـتــد بــه لـحــد هـم دخــان شــود
یک هفتـه یا دو هفتـه کم و بـیش صـبـح و شـامبـا گـریه دوسـت همـدم و هم داسـتـان شـود
حـلـوا سـه چـار سـخـن شـب جـمـعـه چـنـد بـاربـــهــر ریــا بــه خــانــه هــر گــورخــوان شــود
وان هـمـســر عـزیـز کـه از عـده دســت داشــتخــواهـد کـه بــاز بــســتــه عـقـد فـلـان شـود
مـیـراث گـیـر کـم خـرد آیـد بــه جــسـت و جــویپـس گـفـت و گـوی بـر سـر بـاغ و دکـان شـود
نــامــی ز مـــا بـــمـــانــد و اجـــزای مــا تـــمــامدر زیـر خــاک بــا غـم و حــسـرت نـهـان شـود
و آنـگــه کــه چــنـد ســال بــریـن حــال بــگــذردآن نـام نـیـز گــم شــود و بــی نـشــان شــود
و آن صــورت لــطــیـف شــود جــمـلـه زیـر خــاکو آن جـسـم زورمـنـد کـفـی اسـتـخـوان شـود
از خـــاک گــورخـــانــه مــا خـــشــتـــهــا پـــزنــدو آن خاک و خشت دست کش گل گران شود
دوران روزگــــار بــــه مــــا بــــگــــذرد بــــســــیگــاهـی شــود بــهـار و دگـر گـه خــزان شــود
تـــا روز رســـتـــخـــیــز کــه اصــنــاف خـــلــق راتـــن هــا ز بـــهــر عــرض قــریــن روان شـــود
حـــــکــــم خـــــدای عــــزوجـــــل کــــائنــــات رادر فـصــل هـر فـصـیـلـه بــه کـلـی روان شــود
از گــفــتـــن و شــنــیــدن و از کــرده هــای بـــددر مـوقـف مـحــاســبــه یـک یـک عـیـان شـود
مــیـزان عــدل نــصــب کــنــنــد از بــرای خــلــقیـک سـر سـبـک بـرآیـد و یک سـر گـران شـود
هـر کـس نـگـه کـنـد بـه بــد و نـیـک خـویـشـتـنآنـجــا یـکـی غـمـیـن و یـکـی شـادمـان شـود
بــــنـــدنـــد بــــاز بــــر ســــر دوزخ پــــل صـــراطهـر کـس ازو گـذشــت مـقــیـم جــنـان شــود
و آن کـــس کـــه از صـــراط بــــلـــرزیـــد پـــای اودر خــــواری و عـــذاب ابــــد جــــاودان شـــود
اشـــــرار را حـــــرارت دوزخ کــــنــــد قـــــبـــــولو احــرار را عــنــایــت حــق ســایــبــان شــود
بــس روی هـمـچـو مـاه ز خـجـلـت شـود سـیـاهبـس قـد هـمـچـو تـیـر ز هـیـبــت کـمـان شـود
بـــس شــخــص بـــیــنــوا کــه ورا از عــلــو قــدرعـشــرت ســرای جــنـت اعـلـی مـکـان شـود
بــس پــیـر مـســتــمـنـد کــه در گــلـشــن مـرادبــوی بــهـشــت بــشــنــود و نـوجــوان شــود
مـســکـیـن اسـیـر نـفـس و هـوا کـانـدران مـقـامبـــا صــد هــزار غــصــه قــریــن هــوان شـــود
بــرگـی کـه از بــرای مـطــیـعــان کـشــد خــدایعـاصـی چـگـونـه در خـور آن بـرگ خـوان شـود
خــرم دلــی کــه در حــرم آبـــاد امــن و عــیــشحـق را بـه خـوان لـطـف و کـرم میهمـان شـود
ایـن کــار دولــتــســت نــدانــد کــســی یـقــیـنسعدی یقین بـه جنت و خلدت چه سان شود



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.