ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در عزت نفس

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:05 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
گـویـنـد ســعـدیـا بــه چــه بــطـال مـانـده ایسـخـتـی مـبـر کـه وجـه کـفـافـت مـعـینـسـت
این دست سلطنت که تو داری به ملک شعرپــای ریـاضـتــت بــه چــه در قـیـد دامـنـسـت؟
یـکــچــنـد اگـر مـدیـح کـنـی کــامـران شــویصــاحــب هـنـر کـه مـال نـدارد تــغــابــنـســت
بــی زر مــیـســرت نــشــود کــام دوســتــانچـون کـام دوسـتـان نـدهی کـام دشـمـنسـت
آری مــثـــل بـــه کــرکــس مــردارخــور زدنــدسـیـمـرغ را کـه قـاف قـنـاعـت نـشـیمـنـسـت
از مـن نـیـایـد آنـکـه بــه دهـقـان و کـدخــدایحــاجــت بــرم کـه فـعـل گـدایـان خـرمـنـسـت
گـر گـوییم کـه سـوزنی از سـفـلـه ای بـخـواهچـون خـارپـشـت بـر بـدنـم مـوی، سـوزنـسـت
گفتـی رضای دوسـت میسـر شـود بـه سـیمایـن هـم خــلـاف مـعـرفـت و رای روشـنـسـت
صـد گـنـج شـایـگـان بــه بــهـای جــوی هـنـرمـنـت بـر آنکـه مـی دهد و حـیف بـر مـنـسـت
کـز جــور شــاهـدان بــر مـنـعـم بــرنـد عـجــزمـن فـارغـم کـه شـاهد مـن مـنـعـم مـنـسـت
***
ره نــــمــــودن بـــــه خـــــیــــر نــــاکــــس راپـــیــش اعـــمـــی چـــراغ داشـــتـــنـــســـت
نـــیـــکــــویـــی بــــا بــــدان و بــــی ادبــــانتـــخـــم در شـــوره بـــوم کـــاشـــتـــنــســـت
***
دشـــمــن اگــر دوســـت شــود چـــنــد بـــارصــاحــب عــقــلــش نــشــمــارد بــه دوســت
مـار هـمـانـســت بــه ســیـرت کــه هـســتورچـــه بـــه صـــورت بـــه در آیــد ز پـــوســـت
***
دهــــل را کــــانــــدرون زنــــدان بــــادســــتبــه گــردون مـی رســد فــریـادش از پــوســت
چـــــرا درد نـــــهـــــانـــــی بـــــرد بـــــایــــد؟رهــا کـــن تـــا بـــدانــد دشـــمــن و دوســـت
***
مـــاه را دیـــد مـــرغ شــــب پــــره گــــفــــتشـــاهـــدت روی و دلـــپــــذیـــرت خـــوســـت
ویــنـــکـــه خـــلـــق آفـــتـــاب خـــوانــنـــدشراسـت خـواهی بـه چـشـم مـن نه نـکـوسـت
گــفـــت خـــامــوش کـــن کــه مــن نــکــنــمدشـــمـــنـــی بـــا وی از بـــرای تـــو دوســـت
***
خـواسـت تـا عـیـبـم کـنـد پـرورده بـیـگـانـگـانلاغـری بـر من گرفـت آن کز گدایی فـربـهسـت
گـرچـه درویشـم بـحـمدالـلـه مخـنث نیسـتـمشیر اگر مفلوج باشد همچنان از سگ بهست
***
ای نـفـس چــون وظــیـفـه روزی مـقـررســتآزاد بـــاش تـــا نــفـــســـی روزگــار هــســـت
از پـیری و شـکـسـتـگـیت هـیچ بـاک نـیسـتچـــون دولــت جـــوان خـــداونــدگــار هــســت
***
در ســـرای بـــه هـــم کـــرده از پـــس پـــردهمـبـاش غـره کـه هـیـچ آفـریـده واقـف نـیسـت
از آن بــتــرس کـه مـکــنـون غــیـب مـی دانـدگـرش بـلـنـد بـخـوانـی وگـر نـهـفـتـه یکـیسـت
***
شــهـی کــه پــاس رعــیـت نـگــاه مــی داردحـلـال بــاد خـراجــش کـه مـزد چـوپــانـیـسـت
وگـرنـه راعــی خــلـقــســت زهـرمـارش بــادکه هر چـه می خـورد او جـزیت مسلمانیسـت
***
صـاحـب کمال را چـه غـم از نقـص مال و جـاهچـون مـاه پـیکـری کـه بـرو سـرخ و زرد نیسـت
مــردی کــه هـیـچ جــامـه نـدارد بــه اتــفــاقبـهـتـر ز جـامـه ای کـه درو هـیـچ مـرد نـیسـت
***
ضـرورتـسـت بــه تـوبــیـخ بــا کـسـی گـفـتـنکـه پـنـد مـصـلـحـت آمـوز کـاربـنـدش نـیـسـت
اگر بـه لطـف بـه سـر می رود بـه قـهر مگویکه هر چـه سر نکشد حاجـت کمندش نیست
***
اگـــر خـــود بــــردرد پــــیـــشـــانـــی پـــیـــلنـه مـردســت آنـکـه در وی مـردمـی نـیـســت
بـــــنــــی آدم ســـــرشـــــت از خـــــاک دارداگــر خـــاکــی نــبـــاشـــد آدمــی نــیــســـت
***
در حـــــدود ری یــــکـــــی دیــــوانــــه بـــــودســال و مـه کـردی بــه کـوه و دشـت گـشـت
در بـــهــار و دی بـــه ســـالـــی یــک دو بـــارآمــدی در قـــلـــب شـــهــر از طـــرف دشـــت
گـــفــــت ای آنـــان کـــه تــــان آمـــاده بــــودگــاه قـــرب و بـــعـــد ایــن زریــنــه طـــشـــت
تــوزی و کــتــان بـــه گــرمــا پــنــج و شــشقـنـدز و قــاقـم بــه ســرمـا هـفــت و هـشــت
گــر شــمــا را بـــانــوایــی بـــد چـــه شـــد؟ور کــه مــا را بــیــنــوایـی بــد چــه گــشــت؟
راحـــت هـــســـتـــی و رنـــج نـــیــســـتـــیبــر شـمـا بــگـذشــت و بــر مـا هـم گـذشــت
***
بــیـا کـه پــرده بــرانـداخــتــم ز صــورت حــالمن آن نیم که سـخـن در غـلاف خـواهم گفـت
دعــای خــیـر تــو گـویـم گـرم نـواخــت کـنـیوگـر خــلـاف کـنـی بــر خـلـاف خـواهـم گـفـت
***
بــــه تــــمـــاشــــای مـــیـــوه راضـــی شـــوای کــه دســـتـــت نــمــی رســـد بـــر شــاخ
گــــر مــــرا نــــیــــز دســـــتـــــرس بـــــودیبـــــارگــــه کــــردمــــی و صـــــفـــــه و کــــاخ
و آدمــــی را کــــه دســــت تـــــنــــگ بـــــودنــــــتــــــوانــــــد نــــــهـــــاد پــــــای فــــــراخ
***
چـــه ســـود از دزدی آنــگــه تـــوبـــه کـــردنکــه نــتـــوانــی کــمــنــد انــداخــت بـــر کــاخ
بـــلــنــد از مــیــوه گــو کــوتـــاه کــن دســتکــه کــوتـــه خـــود نــدارد دســـت بـــر شــاخ
***
شـــنـــیـــدم کـــه بـــیـــوه زنـــی دردمـــنـــدهــمــی گــفــت و رخ بــر زمــیـن مــی نــهــاد
هـــر آن کــــدخــــدا را کـــه بــــر بــــیـــوه زنتــــرحــــم نـــبــــاشـــد زنـــش بــــیـــوه بــــاد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.