ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



سر آغاز

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 21:41 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
بــه نـام خــدایـی کــه جــان آفــریـدســـخـــن گــفــتـــن انــدر زبـــان آفــریــد
خــداونـد بــخــشــنـده دســتــگــیـرکــریــم خــطــا بـــخـــش پـــوزش پـــذیــر
عـزیزی که هر کز درش سـر بـتـافتبــه هـر در کـه شــد هـیـچ عـزت نـیـافـت
ســـر پـــادشـــاهـــان گـــردن فـــرازبــــه درگــــاه او بــــر زمــــیــــن نــــیــــاز
نـه گـردن کـشــان را بــگـیـرد بــفـورنــــه عــــذرآوران را بـــــرانــــد بـــــجــــور
وگـر خـشـم گـیـرد بـه کـردار زشـتچـــو بـــازآمـــدی مـــاجـــرا در نـــوشـــت
دو کونش یکی قـطـره در بـحـر عـلمگــنــه بــیــنــد و پــرده پــوشــد بــحــلــم
اگـر بــا پــدر جــنـگ جــویـد کـسـیپــدر بــی گـمـان خــشـم گـیـرد بــســی
وگر خـویش راضی نبـاشد ز خـویشچــو بــیــگــانــگــانــش بـــرانــد ز پــیــش
وگـر بــنـده چــابــک نـیـایـد بــه کــارعـــــزیــــزش نـــــدارد خـــــداونــــدگـــــار
وگـر بـر رفـیـقـان نـبـاشـی شـفـیـقبـــفــرســنــگ بـــگــریــزد از تـــو رفــیــق
وگـر تــرک خــدمـت کـنـد لـشـکـریشــود شــاه لــشــکــرکــش از وی بــری
ولــیـکــن خــداونـد بــالــا و پــســتبــه عـصــیـان در زرق بــر کـس نـبــســت
ادیـم زمـیـن، ســفـره عــام اوســتچه دشمن بر این خوان یغما، چه دوست
وگـر بــر جـفـا پـیـشـه بــشـتـافـتـیکــه از دســت قــهـرش امــان یـافــتــی؟
بـری، ذاتـش از تـهمت ضد و جـنسغـنـی، مـلـکـش از طــاعـت جــن و انـس
پـرسـتـار امـرش هـمـه چـیز و کـسبــــنـــی آدم و مـــرغ و مـــور و مـــگـــس
چــنـان پــهـن خـوان کـرم گـسـتــردکـه ســیـمـرغ در قــاف قــســمـت خــورد
مــر او را رســـد کــبـــریــا و مــنــیکـه مـلـکـش قـدیم اسـت و ذاتـش غـنی
یـکـی را بـه سـر بـرنـهـد تـاج بـخـتیــکــی را بـــه خـــاک انــدر آرد ز تـــخــت
کــلـاه ســعــادت یـکـی بــر ســرشگـــلـــیــم شـــقـــاوت یــکـــی در بـــرش
گـلـسـتـان کـنـد آتـشـی بـر خـلـیـلگـــروهـــی بـــر آتـــش بـــرد ز آب نـــیــل
گر آن است، منشور احسان اوستورایـن اســت، تــوقــیـع فــرمــان اوســت
پــس پــرده بــیـنـد عــمـلــهـای بــدهــمــو پـــرده پـــوشــد بـــه آلــای خـــود
بــتـهـدیـد اگـر بـرکـشـد تـیـغ حـکـمبـــمــانــنــد کـــروبـــیــان صـــم و بـــکــم
وگـــر در دهــد یــک صـــلــای کـــرمعـــزازیـــل گـــویـــد نـــصـــیـــبـــی بــــرم
بــه درگــاه لـطــف و بــزرگــیـش بــربــــزرگــــان نـــهـــاده بــــزرگـــی ز ســــر
فـرومـانـدگـان را بــه رحـمـت قـریـبتــضــرع کــنــان را بــه دعــوت مــجــیــب
بــر احـوال نـابـوده، عـلـمـش بـصـیـربــر اســرار نـاگـفــتــه، لـطــفـش خــبــیـر
بــه قـدرت، نـگـهـدار بــالـا و شــیـبخــــداونــــد دیــــوان روز حـــــســــیــــب
نه مستغنی از طاعتش پـشت کسنـه بــر حــرف او جــای انـگــشــت کــس
قـدیـمـی نـکـوکـار نـیـکـی پــســنـدبــه کــلــک قــضــا در رحــم نـقــش بــنـد
ز مـشـرق بــه مـغـرب مـه و آفـتــابروان کــرد و گــســتــرد گــیــتــی بـــر آب
زمــیــن از تـــب لــرزه آمــد ســتــوهفــرو کــوفــت بـــر دامــنــش مــیــخ کــوه
دهـد نـطـفـه را صـورتـی چـون پـریکــه کــرده ســت بـــر آب صــورتـــگــری؟
نهد لـعـل و فـیروزه در صـلـب سـنگگـــل لـــعـــل در شـــاخ پــــیـــروزه رنـــگ
ز ابــر افـگـنـد قـطـره ای ســوی یـمز صــلـب اوفــتــد نـطــفــه ای در شــکـم
از آن قــطـــره لــولــوی لــالــا کــنــدوز ایــن، صـــورتـــی ســـرو بـــالــا کــنــد
بـر او علم یک ذره پـوشـیده نیسـتکـه پـیـدا و پـنـهـان بـه نـزدش یـکـیـسـت
مـــهـــیـــا کــــن روزی مـــار و مـــوروگــر چــنــد بــی دســت و پــایـنــد و زور
بـه امرش وجود از عدم نقش بـستکه داند جـز او کـردن از نیسـت، هسـت؟
دگــر ره بـــه کــتـــم عـــدم در بـــردوزان جــا بـــه صــحــرای مــحــشــر بـــرد
جــهــان مــتــفــق بــر الــهــیــتــشفـــرومـــانـــده از کـــنـــه مـــاهـــیــتـــش
بــشــر مـاورای جــلــالـش نـیـافــتبــصــر مــنــتــهـای جــمــالــش نــیـافــت
نــه بــر اوج ذاتــش پــرد مــرغ وهـمنـه در ذیـل وصـفـش رســد دســت فـهـم
در این ورطـه کشـتـی فـروشـد هزارکــه پــیـدا نـشــد تــخــتــه ای بــر کــنـار
چه شبـها نشستم در این سیر، گمکـه دهـشـت گـرفـت آســتــیـنـم کـه قـم
محـیط اسـت عـلم ملـک بـر بـسـیطقــیــاس تـــو بـــر وی نــگــردد مــحـــیــط
نــه ادراک در کــنــه ذاتـــش رســـدنــه فــکــرت بــه غــور صــفــاتــش رســد
تـوان در بـلاغت بـه سـحـبـان رسیدنـه در کـنـه بــی چـون سـبــحـان رسـیـد
که خـاصان در این ره فرس رانده اندبــه لــااحــصــی از تــگ فــرومــانــده انـد
نـه هـر جـای مـرکـب تـوان تــاخـتـنکــه جــاهــا ســپـــر بـــایــد انــداخــتـــن
وگـر ســالـکـی مـحــرم راز گـشــتبــــبـــنـــدنـــد بـــر وی در بــــازگـــشـــت
کـسـی را در این بـزم سـاغـر دهنـدکــه داروی بـــیــهــوشـــیــش در دهــنــد
یـکـی بــاز را دیـده بــردوخـتـه سـتیـکـی دیـده هـا بـاز و پـر سـوخـتـه سـت
کـسـی ره سـوی گـنج قـارون نـبـردوگــــر بــــرد، ره بــــاز بــــیـــرون نـــبــــرد
بــمــردم در ایـن مــوج دریـای خــونکـز او کـس نـبــرده سـت کـشـتـی بـرون
اگـر طـالبـی کـاین زمین طـی کـنینـخــســت اســب بــاز آمـدن پــی کـنـی
تأمــــل در آیـــیـــنــــه دل کــــنــــیصـــفــائی بـــتـــدریــج حـــاصـــل کــنــی
مگـر بـویی از عـشـق مسـتـت کـندطـــلــبـــکــار عـــهــد الــســـتـــت کــنــد
بــه پــای طـلـب ره بــدان جــا بــریوزان جـــا بــــه بــــال مـــحـــبــــت پـــری
بــدرد یــقــیــن پــرده هــای خــیــالنـــمـــانـــد ســــراپــــرده الــــا جــــلــــال
دگـر مـرکـب عـقـل را پـویه نـیـسـتعــنـانـش بــگـیـرد تــحــیـر کـه بــیـســت
در ایـن بـحـر جـز مـرد داعـی نـرفـتگــم آن شــد کــه دنـبــال راعــی نـرفــت
کـسـانی کـز این راه بـرگـشـتـه انـدبــرفــتــنـد بــســیـار و ســرگـشــتــه انـد
خــلـاف پــیـمـبــر کـســی ره گـزیـدکــه هـرگـز بــه مـنـزل نـخــواهـد رســیـد
محـال اسـت سـعـدی کـه راه صـفـاتــوان رفــت جــز بـــر پــی مــصــطــفــی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.