ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



گفتار اندر نکوکاری و بد کاری و عاقبت آنها

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:44 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
نـکــوکــار مــردم نـبــاشــد بــدشنـورزد کـسـی بـد کـه نـیـک افـتـدش
شـر انـگـیـز هـم در ســر شـر رودچــو کـژدم کـه بــا خـانـه کـمـتــر رود
اگـر نـفـع کـس در نهاد تـو نیسـتچنین جوهر و سنگ خارا یکی است
غلط گفتـم ای یار شایستـه خویکه نفع اسـت در آهن و سنگ و روی
چــنـیـن آدمـی مـرده بــه نـنـگ راکـه بــروی فـضـیـلـت بــود ســنـگ را
نـه هر آدمـی زاده از دد بـه اسـتکــه دد ز آدمـی زاده بــد بــه اســت
بـه است از دد انسان صاحب خردنه انسـان کـه در مـردم افـتـد چـو دد
چو انسان نداند بجز خورد و خوابکـدامـش فــضــیـلـت بــود بــر دواب؟
ســوار نـگــون بــخــت بــی راه روپـــیــاده بـــرد زو بـــه رفـــتـــن گـــرو
کـسـی دانه نیکـمـردی نـکـاشـتکـز او خــرمـن کــام دل بــرنـداشــت
نه هرگز شـنیدیم در عـمر خـویشکـه بـدمـرد را نـیـکـی آمـد بـه پـیـش



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.