ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:46 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
بـه سـرهـنـگ سـلـطـان چـنـیـن گـفـت زنکــه خــیــز ای مــبــارک در رزق زن
بـــرو تـــا ز خـــوانــت نــصــیــبـــی دهــنــدکـه فــرزنـد کـانـت نـظــر بــر رهـنـد
بـــگــفــتـــا بـــود مــطـــبـــخ امــروز ســـردکه سـلطان بـه شـب نیت روزه کرد
زن از نــاامــیــدی ســر انــداخـــت پـــیــشهمی گفت با خود دل از فاقه ریش
که سلطان از این روزه گویی چه خواست؟کـه افـطـار او عـید طـفـلـان ماسـت
خـــورنــده کــه خــیــرش بـــرآیــد ز دســتبــه از صـائم الـدهـر دنـیـا پــرســت
مــســـلــم کــســـی را بـــود روزه داشــتکـه درمنده ای را دهد نان چـاشـت
وگــرنــه چـــه لــازم کــه ســعــیــی بـــریز خـود بـازگیری و هم خـود خـوری؟



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.