ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:46 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
یـکـی ســیـرت نـیـکـمـردان شـنـواگـــر نــیــکـــبـــخـــتـــی و مـــردانــه رو
که شـبـلی ز حـانوت گندم فـروشبـــه ده بـــرد انــبـــان گــنــدم بــه دوش
نـگـه کـرد و مـوری در آن غـلـه دیدکه سـرگشـتـه هر گوشـه ای می دوید
ز رحمت بر او شب نیارست خفتبـــه مأوای خـــود بـــازش آورد و گــفــت
مـروت نـبـاشـد کـه این مـور ریـشپــراگــنــده گــردانــم از جــای خــویــش
درون پـــراگـــنــدگـــان جـــمــع دارکــه جــمــعــیــتـــت بـــاشــد از روزگــار
چه خوش گفت فردوسی پـاک زادکــه رحــمــت بــر آن تــربــت پــاک بـــاد
میازار مـوری کـه دانه کـش اسـتکه جان دارد و جان شیرین خوش است
سـیـاه انـدرون بـاشـد و سـنـگـدلکـه خــواهـد کـه مـوری شــود تــنـگـدل
مـزن بــر ســر نـاتــوان دســت زورکـه روزی بــه پـایـش در افـتـی چـو مـور
نـبـخـشـود بـر حـال پـروانه شـمـعنگه کن که چون سوخت در پـیش جـمع
گرفتـم ز تو ناتوان تـر بـسی استتــوانـاتــر از تــو هـم آخـر کـسـی اسـت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.