ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:47 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
شنیدم که مردی اسـت پـاکیزه بـومشـــنــاســـا و رهــرو در اقــصــای روم
مـن و چــنـد ســالـوک صــحــرا نـوردبـــرفــتـــیــم قــاصــد بـــه دیــدار مــرد
سرو چشم هر یک بـبوسید و دستبـه تـمکین و عـزت نشـاند و نشـسـت
زرش دیـدم و زرع و شـاگـرد و رخـتولـی بــی مـروت چــوبــی بــر درخــت
بـه لـطـف و لـبــق گـرم رو مـرد بــودولـی دیـگــدانـش عــجــب ســرد بــود
هـمـه شــب نـبــودش قـرار هـجــوعز تــسـبــیـح و تـهـلـیـل و مـا را ز جـوع
سـحـرگـه میان بـسـت و در بـاز کـردهـمـان لـطــف و پــرســیـدن آغـاز کـرد
یکی بد که شیرین و خوش طبع بودکــه بــا مــا مـســافــر در آن ربــع بــود
مـرا بـوسـه گـفـتـا بـه تـصـحـیـف دهکـه درویـش را تــوشـه از بــوســه بــه
بـه خـدمت منه دست بـر کفش منمــرا نــان ده و کــفــش بــر ســر بــزن
بــه ایـثــار مـردان سـبــق بــرده انـدنــه شـــب زنــده داران دل مــرده انــد
هــمــیـن دیـدم از پــاســبــان تــتــاردل مــرده وچـــشــم شـــب زنــده دار
کرامت جـوانمردی و نان دهی استمـقـالـات بـیـهـوده طـبــل تـهـی اسـت
قـیامـت کـسـی بـینی اندر بـهشـتکه معـنی طـلب کرد و دعوی بـهشـت
بـه معـنی تـوان کـرد دعـوی درسـتدم بی قدم تکیه گاهی است سست



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.