ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت در آزمودن پادشاه یمن حاتم را به آزاد مردی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:47 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
ندانم کـه گفـت این حـکـایت بـه منکـه بـوده سـت فـرمـانـدهـی در یمـن
ز نـــام آوران گــــوی دولــــت ربــــودکـه در گـنـج بـخـشـی نظـیرش نـبـود
تـــوان گــفــت او را ســحـــاب کــرمکه دسـتـش چـو بـاران فشـاندی درم
کـسـی نـام حــاتــم نـبــردی بــرشکـه ســودا نـرفـتــی از او بــر ســرش
کـه چـنـد از مـقـالـات آن بـاد سـنـجکـه نه مـلـک دارد نه فـرمـان نه گـنـج
شنیدم که جـشنی ملوکانه ساختچـو چـنگ اندر آن بـزم خـلقی نواخـت
در ذکــر حــاتــم کــســی بــاز کــرددگــر کــس ثـــنــا کـــردن آغـــاز کــرد
حـسـد مرد را بـر سـر کـینه داشـتیکی را بـه خون خوردنش بـر گماشت
کـه تــا هـسـت حـاتــم در ایـام مـننـخـواهـد بــه نـیـکـی شـدن نـام مـن
بــلـا جــوی راه بــنـی طــی گـرفـتبـه کـشـتـن جـوانـمـرد را پـی گـرفـت
جــوانـی بــه ره پــیـشــبــاز آمـدشکــز او بـــوی انــســـی فــراز آمــدش
نـکــو روی و دانــا و شــیـریـن زبــانبـر خـویـش بـرد آن شـبـش مـیهـمـان
کـرم کرد و غـم خـورد و پـوزش نمودبــد انــدیـش را دل بــه نـیـکــی ربــود
نهادش سحر بوسه بـر دست و پایکــه نـزدیـک مــا چــنــد روزی بــپــای
بـگـفـتـا نـیـارم شـد ایـن جـا مـقـیـمکـه در پــیـش دارم مـهـمـی عـظــیـم
بـگـفـت ار نـهـی بـا مـن انـدر مـیـانچـو یـاران یـکـدل بــکـوشـم بــه جـان
به من دار گفت، ای جوانمرد، گوشکــه دانــم جــوانـمــرد را پــرده پــوش
در ایـن بـوم حـاتـم شـنـاسـی مـگـرکه فـرخـنده رای اسـت و نیکـو سـیر؟
سرش پـادشاه یمن خـواستـه ستندانم چه کین در میان خاستـه ست!
گـرم ره نمایی بـدان جـا کـه اوسـتهمین چـشم دارم ز لطف تـو دوسـت
بــخــنـدیـد بــرنـا کــه حــاتــم مـنـمسـر ایـنـک جـدا کـن بــه تـیـغ از تـنـم
نبـاید کـه چـون صـبـح گـردد سـفـیدگــزنــدت رســد یــا شــوی نــاامــیــد
چــو حــاتــم بــه آزادگـی سـر نـهـادجـــوان را بـــرآمــد خـــروش از نــهــاد
بـه خاک اندر افتاد و بـر پـای جستگهش خاک بوسید و گه پای و دست
بـینداخـت شـمـشـیر و تـرکـش نهادچـو بـیچـارگـان دسـت بـر کـش نـهـاد
کـه گـر مـن گـلـی بــر وجــودت زنـمبــه نــزدیـک مــردان نـه مــردم، زنــم
دو چشمش بـبـوسید و در بـر گرفتوزان جــا طــریــق یـمــن بــر گــرفــت
مــلـــک در مــیــان دو ابـــروی مــردبــدانـســت حــالـی کـه کــاری نـکـرد
بــگـفــتــا بــیـا تــا چــه داری خــبــرچـرا سـر نـبــسـتـی بـه فـتـراک بــر؟
مـگـر بــر تــو نـام آوری حـمـلـه کـردنــیــاوردی از ضـــعــف تـــاب نــبـــرد؟
جـوانـمـرد شـاطـر زمـین بـوسـه دادمـلـک را ثـنـا گـفـت و تـمـکـیـن نـهـاد
کــه دریـافــتــم حــاتــم نــامــجــویهنـرمـنـد و خـوش مـنـظـر و خـوبـروی
جـوانـمـرد و صـاحـب خـرد دیـدمـشبــه مـردانـگـی فــوق خــود دیـدمـش
مـرا بـار لـطـفـش دو تـا کـرد پـشـتبـه شمشیر احـسان و فضلم بـکشت
بـگـفـت آنـچـه دیـد از کـرمـهـای ویشــهـنـشــه ثــنـا گـفـت بــر آل طـی
فـــرســـتــــاده را داد مـــهـــری درمکـه مـهـرســت بــر نـام حــاتــم کــرم
مـر او را ســزد گــر گــواهـی دهـنـدکــه مــعــنـی و آوازه اش هـمــرهـنـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.