ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت در فدا شدن اهل محبت و غنیمت شمردن

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 21:48 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
یکی تشنه می گفت و جان می سپردخــنـک نـیـکــبــخــتــی کـه در آب مـرد
بــدو گـفــت نـابــالـغــی کــای عــجــبچو مردی چه سیراب و چه خشک لب
بـــگــفــتـــا نــه آخــر دهــان تــر کــنــمکـه تـا جـان شـیـرینـش در سـر کـنـم؟
فــتـــد تـــشـــنــه در آبـــدان عــمــیــقکــه دانـد کــه ســیـراب مـیـرد غــریـق
اگـــر عـــاشـــقـــی دامــن او بـــگـــیــروگــر گــویـدت جــان بــده، گــو بــگــیـر
بــهـشــت تــن آســانـی آنـگـه خــوریکــه بـــر دوزخ نــیــســتـــی بـــگــذری
دل تـــخـــم کـــاران بــــود رنـــج کـــشچـو خـرمـن بــرآیـد بــخـسـبـنـد خـوش
در این مجـلس آن کس بـه کامی رسیدکــه در دور آخــر بــه جــامــی رســیـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.