ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:52 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
یـکـی مـرد درویـش در خـاک کـیـشنکو گفت بـا همسر زشت خویش
چو دست قضا زشت رویت سرشتمـینـدای گـلـگـونه بـر روی زشـت
که حـاصـل کند نیکـبـخـتـی بـه زور؟به سرمه که بینا کند چشم کور؟
نـــیـــایــد نـــکـــوکـــار از بـــدرگـــانمحـال اسـت دوزندگی از سـگـان
هـمـه فــیـلــســوفــان یـونـان و رومنـدانـنـد کــرد انـگـبــیـن از ز قــوم
ز وحــشـی نـیـایـد کـه مـردم شــودبـه سعی اندر او تربـیت گم شود
تـــوان پـــاک کـــردن ز زنـــگ آیــنــهولــیـکــن نـیـایـد ز ســنــگ آیـنــه
بـه کـوشـش نروید گـل از شـاخ بـیدنه زنگی بـه گرما بـه گردد سپـید
چــو رد مـی نـگـردد خــدنـگ قــضــاسـپـر نیسـت مربـنده را جـز رضـا



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.