ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 21:52 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
چـه خـوش گفت شاگرد منسـوج بـافچـو عـنـقـا بـرآورد و پـیـل و زراف
مــرا صــورتـــی بـــرنــیــایــد ز دســتکه نقشش معلم ز بـالا نبـسـت
گـرت صــورت حــال بــد یـا نـکــوســتنگـارنـده دسـت تـقـدیر، اوسـت
در این نوعی از شرک پوشیده هستکه زیدم بیازرد و عمروم بخست
گــرت دیـده بــخــشــد خــدوانــد امــرنبـینی دگـر صـورت زید و عـمـرو
نـــپـــنــدارم ار بـــنــده دم درکـــشـــدخـدایش بـه روزی قـلم درکشـد
جــهــان آفــریـنــت گــشــایـش دهــادکه گر وی بـبـندد نشـاید گشـاد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.