ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



سر آغاز

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:52 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
خــدا را نـدانـســت و طـاعـت نـکـردکـه بـر بـخـت و روزی قـنـاعـت نکـرد
قــنــاعــت تـــوانــگــر کــنــد مــرد راخــبــر کــن حــریـص جــهـانــگــرد را
سـکونی بـدسـت آور ای بـی ثـبـاتکـه بـر سـنـگ گـردان نـرویـد نـبــات
مــپــرور تــن ار مـرد رای و هـشــیکه او را چـو می پـروری می کشـی
خـــردمــنــد مــردم هــنــر پـــرورنــدکــه تــن پــروران از هـنــر لــاغــرنــد
کــی ســیــرت آدمــی گــوش کــردکـه اول سـگ نـفـس خـامـوش کـرد
خـور و خـواب تـنـهـا طـریـق ددسـتبــر ایـن بــودن آیـیـن نـابــخـردسـت
خـنک نیکـبـخـتـی که در گوشـه ایبـه دسـت آرد از معـرفت تـوشـه ای
بـر آنـان کـه شـد سـر حـق آشـکـارنــکــردنــد بـــاطــل بــر او اخــتــیــار
ولـیـکــن چــو ظــلـمـت نـدانـد ز نـورچـه دیـدار دیـوش چـه رخـسـار حـور
تــو خـود را ازان در چــه انـداخــتــیکـه چــه را ز ره بــاز نـشــنـاخــتــی
بــر اوج فـلـک چــون پــرد جــره بــازکه در شهپرش بـسته ای سنگ آز؟
گـرش دامـن از چـنـگ شـهـوت رهـاکـنـی، رفـت تــا سـدرة الـمـنـتـهـی
بـه کم خوردن از عادت خویش خوردتـوان خـویشـتـن را ملـک خـوی کـرد
کـجـا سـیر وحـشـی رسـد در ملـکنــشــایـد پــریـد از ثــری بــر فــلــک
نخـسـت آدمی سـیرتـی پـیشه کنپـس آنگه ملک خـویی اندیشـه کـن
تــو بــر کــره تــوســنــی بــر کــمــرنـگـر تــا نـپــیـچــد ز حــکـم تــو سـر
که گر پـالهنگ از کفت در گسـیخـتتن خویشتن کشت و خون تو ریخت
بــه انــدازه خــور زاد اگــر مــردمــیچـنین پـر شـکـم، آدمـی یا خـمـی؟
درون جای قوت است و ذکر و نفستـو پـنداری از بـهر نـان اسـت و بـس
کــجــا ذکــر گــنــجــد در انــبــان آز؟بـه سـخـتـی نفـس می کند پـا دراز
نـــدارنـــد تــــن پــــروران آگــــهـــیکه پـر معـده بـاشـد ز حـکمت تـهی
دو چشم و شکم پـر نگردد بـه هیچتـهـی بــهـتــر ایـن روده پــیـچ پــیـچ
چـو دوزخ کـه سـیرش کـنند از وقـیددگـر بـانـگ دارد کـه هـل مـن مـزید؟
هـمـی مـیـردت عـیسـی از لـاغـریتــو در بـــنــد آنــی کــه خــر پـــروی
بــه دیـن، ای فـرومـایـه، دنـیـا مـخـرتـو خـر را بـه انـجـیل عـیسـی مـخـر
مـگـر مـی نـبــیـنـی کـه دد را و دامنینداخت جـز حـرص خوردن بـه دام؟
پـلنگی کـه گردن کـشـد بـر وحـوشبـه دام افتد از بـهر خوردن چو موش
چو موش آن که نان و پـنیرش خوریبـه دامـش درافـتـی و تـیرش خـوری



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.