ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:53 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
یکـی نـان خـورش جـز پـیـازی نـداشـتچـو دیگر کسان بـرگ و سازی نداشت
کـسـی گفـتـش ای سـغـبـه خـاکـسـاربــرو طــبــخــی از خــوان یـغــمـا بــیـار
بــخـواه و مـدار ای پـسـر شـرم و بــاککــه مــقــطــوع روزی بــود شــرمـنـاک
قـبــا بــسـت و چــاپــک نـوردیـد دسـتقـبـایش دریدند و دسـتـش شـکـسـت
همی گفت و بر خویشتن می گریستکه مر خویشتن کرده را چاره چیست؟
بـــلـــا جـــوی بــــاشـــد گـــرفـــتـــار آزمــن وخــانـه مـن بــعــد و نـان و پــیـاز
جــویـنــی کــه از ســعــی بــازو خــورمبـــه از مــیــده بـــر خــوان اهــل کــرم
چـه دلـتـنـگ خـفـت آن فـرومـایـه دوشکـه بــر سـفـره دیـگـران داشـت گـوش



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.