ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت در معنی سلامت جاهل در خاموشی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:53 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
یـکــی خــوب خــلـق خــلـق پــوش بــودکـه در مـصـر یک چـند خـاموش بـود
خــــردمـــنـــد مــــردم ز نـــزدیـــک و دوربــه گـردش چـو پـروانـه جـویـان نـور
تــفــکــر شــبــی بـــا دل خــویــش کــردکـه پـوشـیـده زیـر زبـان اسـت مـرد
اگـر هـمـچــنـیـن ســر بــه خــود در بــرمچــه دانـنـد مــردم کــه دانـشــورم؟
سخن گفت و دشمن بدانست و دوستکه در مصر نادان تر از وی هموست
حــضـورش پــریـشــان شـد و کـار زشـتسفر کرد و بـر طاق مسجد نبـشت
در آیــیــنــه گــر خــویــشــتــن دیــدمــیبــه بــی دانـشـی پـرده نـدریـدمـی
چــنــیـن زشــت ازان پــرده بــرداشــتــمکـه خــود را نـکـو روی پــنـداشـتــم
کـــــم آواز را بــــــاشـــــد آوازه تـــــیـــــزچـو گـفـتـی و رونـق نـمـانـدت گـریز
تــو را خــامــشــی ای خــداونــد هــوشوقـارسـت و، نـا اهـل را پـرده پـوش
اگــر عــالــمــی هــیــبـــت خـــود مــبـــروگــر جــاهــلــی پـــرده خــود مــدر
ضـــمــیــر دل خـــویــش مـــنــمـــای زودکـه هرگـه کـه خـواهی تـوانی نمود
ولـــیــکـــن چـــو پـــیــدا شـــود راز مــردبـه کـوشـش نـشـاید نهان بـاز کـرد
قـلـم سـر سـلـطـان چــه نـیـکـو نـهـفـتکـه تـا کـارد بـر سـر نبـودش نگفـت
بــهــایــم خــمــوشــنــد و گــویــا بــشــرزبـان بـسـتـه بـهتـر که گویا بـه شـر
چــو مـردم سـخـن گـفـت بــایـد بــهـوشوگـرنـه شـدن چـون بـهایم خـمـوش
بـه نطـق اسـت و عـقل آدمی زاده فاشچـو طوطی سخـنگوی نادان مبـاش



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.