ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت روزه در حال طفولیت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:54 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
بـه طـفلی درم رغـبـت روزه خـاسـتندانستـمی چپ کدام است و راست
یــکــی عــابــد از پــارســایــان کــویهمی شستـن آموختـم دست و روی
کـه بـسـم الله اول بـه سـنت بـگـویدوم نــیـت آور، ســوم کــف بــشــوی
پس آنگه دهن شوی و بینی سه بارمـنـاخـر بــه انـگـشـت کـوچـک بــخـار
بـه سـبــابـه دنـدان پـیـشـیـن بـمـالکـه نـهـی اسـت در روزه بـعـد از زوال
وز آن پس سه مشت آب بـر روی زنز رســتــنــگــه مــوی ســر تـــا ذقــن
دگـر دسـتـهـا تـا بـه مـرفـق بــشـویز تـسـبـیح و ذکـر آنـچـه دانـی بـگـوی
دگر مسح سر، بـعد از آن غسل پایهمین است و خـتـمش بـه نام خدای
کـس از مـن نـدانـد در ایـن شـیوه بـهنـبــیـنـی کـه فـرتــوت شــد پــیـر ده؟
بـگـفـتـنـد بـا دهـخـدای آنـچـه گـفـتفـرســتــاد پــیـغــامـش انـدر نـهـفــت
کـه ای زشــت کـردار زیـبــا ســخــننخـسـت آنچـه گـویی بـه مـردم بـکـن
نه مسواک در روزه گفتـی خـطاسـتبـــنــی آدم مــرده خــوردن رواســت؟
دهـن گـو ز نـاگـفـتــنـیـهـا نـخــســتبـشوی ای که از خـوردنیها بـشسـت
***
کــســی را کــه نـام آمـد انـدر مـیـانبـه نـیـکـوتـرین نـام و نـعـتـش بـخـوان
چـو هـمـواره گـویی کـه مـردم خـرنـدمـبـر ظـن کـه نـامـت چـو مـردم بـرنـد
چـنـان گـوی سـیـرت بـه کـوی انـدرمکــه گـفــتــن تــوانـی بــه روی انـدرم
وگــر شــرمــت از دیـده نــاظــرســتنه ای بی بصر، غیب دان حاضرست؟
نـیـاید هـمـی شـرمـت از خـویشـتـنکـــز او فـــارغ و شـــرم داری ز مـــن؟



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.