ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



گفتار اندر پروردن فرزندان

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:55 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
پـسر چون زده بـر گذشتـش سنینز نـامــحــرمــان گــو فــراتــر نـشــیـن
بــر پــنـبــه آتـش نـشـایـد فـروخـتکه تا چشم بر هم زنی خانه سوخت
چو خواهی که نامت بـماند به جایپـــســر را خـــردمــنــدی آمــوز و رای
که گر عقل و طبعش نبـاشد بسیبــمــیــری و از تــو نــمــانــد کــســی
بــســا روزگـارا کـه سـخــتــی بــردپـــســر چــون پـــدر نــازکــش پـــرورد
خــردمــنــد و پــرهــیـزگــارش بــرآرگــرش دوســت داری بــنــازش مــدار
بـه خـردی درش زجـر و تـعـلیم کـنبــه نـیـک و بــدش وعـده و بــیـم کـن
نـوآمــوز را ذکــر و تــحــســیـن و زهز تــوبـــیــخ و تــهــدیــد اســتــاد بـــه
بـــیــامــوز پـــرورده را دســـتـــرنــجوگـر دسـت داری چـو قـارون بـه گـنـج
مکن تکیه بر دستگاهی که هستکه بـاشـد که نعـمت نماند بـه دسـت
بــپــایـان رسـد کـیـسـه سـیـم و زرنـگــردد تــهـی کــیـســه پــیـشــه ور
چـــه دانــی کــه گــردیــدن روزگــاربـــه غــربـــت بـــگــردانــدش در دیــار
چو بـر پیشه ای بـاشدش دسترسکجـا دسـت حـاجـت بـرد پـیش کس؟
ندانی که سـعدی مرا از چـه یافت؟نه هامون نوشـت و نه دریا شـکـافـت
بـه خـردی بــخـورد از بــزرگـان قـفـاخـــدا دادش انــدر بـــزرگـــی صـــفـــا
هر آن کس که گردن بـه فرمان نهدبــســی بــر نـیـایـد کـه فــرمـان دهـد
هـر آن طــفــل کــو جــور آمــوزگــارنــبـــیــنــد، جــفــا بـــیــنــد از روزگــار
پــســر را نـکــودار و راحــت رســانکه چـشمش نماند بـه دست کسـان
هر آن کس که فـرزند را غـم نخـورددگـر کـس غـمش خـورد و بـدنام کـرد
نـــگـــه دار از آمـــیـــزگـــار بــــدشکه بـدبـخت و بی ره کند چون خودش



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.