ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 21:55 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
شـبـی دعـوتـی بــود در کـوی مـنز هــر جــنــس مــردم در او انــجــمــن
چــو آواز مــطــرب بـــرآمــد ز کــویبه گردون شد از عاشقان های و هوی
پــری پــیـکـری بــود مـحـبــوب مـنبــدو گــفــتــم ای لـعــبــت خــوب مـن
چـرا بـا رفـیـقـان نـیـایـی بـه جـمـعکه روشن کنی مجـلس ما چـو شـمع؟
شـنـیدم سـهـی قـامـت سـیم تـنکه می رفت و می گفت بـا خـویشتـن
محاسن چو مردان نداری به دستنه مـردی بـود پـیش مـردان نـشـسـت
سـیه نـامـه تـر زان مـخـنث مـخـواهکـه پـیش از خـطـش روی گـردد سـیاه
ازان بـی حـمـیـت بـبــایـد گـریـخـتکــه نــامــردیـش آب مــردان بــریـخــت
پـسـر کـو مـیـان قـلـنـدر نـشـسـتپــدر گـو ز خــیـرش فـروشــوی دســت
دریـغـش مـخـور بــر هـلـاک و تـلـفکـه پــیـش از پــدر، مـرده بــه نـاخـلـف



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.