ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



گفتار اندر گزاردن شکر نعمتها

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:55 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
شـب از بــهـر آسـایـش تــسـت و روزمــه روشــن و مــهـر گــیـتــی فــروز
اگـر بـاد و بـرف اسـت و بـاران و مـیـغوگـر رعــد چــوگــان زنـد، بــرق تــیـغ
هــمـــه کـــارداران فـــرمـــانـــبـــرنــدکـه تــخـم تـو در خـاک مـی پــرورنـد
اگر تـشـنه مانی ز سـخـتـی مجـوشکـه ســقـای ابــر آبــت آرد بــه دوش
صـــبـــا هــم ز بـــهــر تـــو فــراش وارهـمـی گــســتــرانـد بــســاط بــهـار
ز خــاک آورد رنــگ و بـــوی و طــعــامتــمــاشــاگــه دیــده و مــغــز و کــام
عــســل دادت از نـحــل و مـن از هـوارطـب دادت از نـخــل و نـخـل از نـوی
هـمـه نـخـلـبــنـدان بــخــایـنـد دسـتز حیرت که نخلی چنین کس نبست
خــور و مــاه و پــرویــن بــرای تــوانــدقــنــادیــل ســقــف ســرای تـــوانــد
ز خــارت گـل آورد و از نـافــه مـشــکزر از کان و بـرگ تـر از چـوب خـشـک
به دست خودت چشم و ابرو نگاشتکـه محـرم بـه اغـیار نتـوان گـذاشـت
تــــوانـــا کــــه او نـــازنـــیـــن پــــروردبــه الــوان نــعــمــت چــنـیـن پــرورد
بـه جـان گـفـت بـاید نـفـس بـر نفـسکه شکرش نه کار زبـان است و بس
خــدایـا دلـم خـون شـد و دیـده ریـشکـه می بـینم انعـامت از گفـت بـیش
نــگــویــم دد و دام و مــور و ســمــککــه فــوج مــلــایــک بـــر اوج فــلــک
هـنـوزت سـپـاس انـدکـی گـفـتـه انـدز بــیـور هـزاران یـکــی گــفــتــه انــد
بــرو سـعـدیـا دسـت و دفـتـر بـشـویبــه راهـی کـه پــایـان نـدارد مـپــوی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.