ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:56 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
کـهـن سـالـی آمـد بـه نـزد طـبـیـبز نـالــیـدنـش تــا بــه مـردن قــریـب
که دستم به رگ برنه، ای نیک رایکـه پـایـم هـمـی بــر نـیـایـد ز جـای
بـدیـن مـانـد ایـن قـامـت خـفـتـه امکـه گـویـی بـه گـل در فـرو رفـتـه ام
بـرو، گفت دسـت از جـهان بـرگسلکــه پــایـت قــیــامــت بــرآیـد ز گــل
نـشــاط جــوانـی ز پــیـران مـجــویکــه آب روان بـــاز نــایــد بــه جــوی
اگـر در جــوانـی زدی دسـت و پــایدر ایـام پـیری بـه هـش بـاش و رای
چـو دوران عـمر از چـهل درگـذشـتمزن دست و پا کآبت از سر گذشت
نـشـاط از مـن آنـگـه رمـیدن گـرفـتکـه شـامـم سـپـیده دمـیدن گـرفـت
بــبــایـد هـوس کـردن از سـر بـه درکـه دور هـوســبــازی آمـد بــه ســر
بــه سـبــزی کـجـا تــازه گـردد دلـمکـه سـبـزی بـخـواهد دمید از گـلم؟
تــفــرج کــنــان در هــوای و هــوسگـذشـتـیـم بــر خـاک بـسـیـار کـس
کـسـانی کـه دیگـر بـه غـیب انـدرندبــیـایـنـد و بــر خــاک مــا بــگــذرنـد
دریـغــا کـه فـصــل جــوانـی بــرفـتبــه لـهـو و لـعـب زنـدگـانـی بــرفـت
دریــغـــا چـــنـــان روح پـــرور زمـــانکـه بـگـذشـت بـر مـا چـو بـرق یمان
ز سـودای آن پــوشـم و ایـن خــورمنــپــرداخــتــم تــا غــم دیــن خــورم
دریـغـا کـه مـشـغـول بـاطـل شـدیمز حـق دور مـانـدیـم وغـافـل شـدیـم
چـه خـوش گفـت بـا کـودک آموزگـارکــه کــاری نـکــریـدم و شــد روزگـار



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.