ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



گفتار اندر غنیمت شمردن جوانی پیش از پیری

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 13:56 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
جــوانــا ره طــاعــت امــروز گــیـرکــه فــردا جــوانــی نــیــایــد ز پــیـر
فـراغ دلـت هـسـت و نـیـروی تـنچـو مـیـدان فـراخ اسـت گـویـی بـزن
مـن ایـن روز را قـدر نـشـنـاخـتــمبــدانـسـتــم اکـنـون کـه در بــاخـتـم
قــضـــا روزگــاری ز مــن در ربـــودکـه هر روزی از وی شـبـی قـدر بـود
چـه کوشش کند پـیر خر زیر بـار؟تـو مـی رو کـه بــر بــاد پـایـی سـوار
شکستـه قدح ور بـبـندند چـستنــیــاورد خـــواهــد بـــهــای درســت
کنون کاوفتادت به غفلت ز دستطــریـقــی نـدارد مـگـر بــاز بــســت
که گفتـت بـه جیحون درانداز تن؟چـو افـتـاد، هـم دسـت و پـایـی بـزن
به غفلت بـدادی ز دست آب پاکچـه چـاره کنون جـز تـیمم بـه خاک؟
چــو از چــاپــکــان در دویـدن گـرونـبــردی، هـم افـتــان و خـیـزان بــرو
گـر آن بــاد پــایـان بــرفـتــنـد تـیـزتو بی دست و پای از نشستن بخیز



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.