ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 21:57 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
یکـی مـال مـردم بـه تـلـبـیس خـوردچـو بــرخـاسـت لـعـنـت بـر ابـلـیـس کـرد
چـنـیـن گـفـت ابــلـیـس انـدر رهـیکــه هــرگــز نــدیـدم چــنــیـن ابــلــهــی
تـو را بـا من است ای فلان، آتـشیچـــرا تـــیـــغ پـــیــکـــار بـــرداشـــتـــی؟
دریــغ اســت فــرمــوده دیـو زشــتکـه دسـت مـلـک بـا تـو خـواهد نـبـشـت
روا داری از جـــهــل و نــابـــاکـــیــتکــه پـــاکــان نــویــســـنــد نــاپـــاکــیــت
طریقی به دست آر و صلحی بجویشــفـیـعــی بــرانـگـیـز و عــذری بــگـوی
کـه یک لـحـظـه صـورت نـبـندد امـانچــو پــیــمــانــه پــر شــد بــه دور زمــان
وگــر دســت قــوت نــداری بــه کــارچـــو بـــیــچـــارگــان دســـت زاری بـــرآر
گــرت رفــت از انـدازه بــیـرون بــدیچــو دانــی کــه بــد رفــت نــیـک آمــدی
فـراشــو چــو بــیـنـی ره صــلـح بــازکـــه نـــاگـــه در تــــوبــــه گـــردد فــــراز
مـــرو زیــر بـــار گـــنـــه ای پـــســـرکــه حـــمــال عـــاجـــز بـــود در ســـفــر
پـی نـیـک مـردان بــبــایـد شـتـافـتکـه هر کـاین سـعـادت طـلـب کـرد یافـت
ولــیـکــن تــو دنـبــال دیـو خــســینـدانـم کـه در صــالـحــان چــون رســی؟
پـیمبـر کـسـی را شـفـاعـتـگـرسـتکــه بــر جــاده شــرع پــیـغــمــبــرســت
ره راســت رو تــا بــه مـنـزل رســیتــو بــر ره نــه ای زیـن قــبــل واپــســی
چو گاوی که عصار چشمش بـبستدوان تا شب و شب همان جا که هست
***
گـل آلـوده ای راه مـســجــد گـرفـتز بــخــت نـگـون طــالـع انـدر شــگــفــت
یـکـی زجـر کـردش کـه تـبــت یـداکمـــرو دامـــن آلـــوده بــــر جــــای پــــاک
مــرا رقـــتـــی در دل آمــد بـــر ایــنکـه پـاک اسـت و خـرم بــهـشـت بــریـن
در آن جــــای پــــاکــــان امـــیـــدوارگــل آلــوده مــعـــصـــیــت را چـــه کـــار؟
بـهشـت آن سـتـاند که طـاعـت بـردکـــرا نـــقـــد بـــایـــد بـــضـــاعـــت بـــرد
مـکـن، دامـن از گـرد زلـت بــشــویکــه نــاگــه ز بـــالــا بـــبـــنــدنــد جـــوی
اگـر مـرغ دولـت ز قـیـدت بــجـسـتهـنـوزش ســر رشـتــه داری بــه دســت
وگر دیر شد گرم رو بـاش و چـسـتز دیــــر آمــــدن غــــم نــــدارد درســــت
هنوزت اجل دست خواهش نبـستبــــــرآور بــــــه درگــــــاه دادار دســــــت
مخـسـب ای گنه کرده خـفتـه، خـیزبــه عــذر گــنــاه آب چــشــمــی بـــریــز
چــو حــکــم ضــرورت بــود کآبـــرویبـــریــزنــد بـــاری بـــر ایــن خــاک کــوی
ور آبــت نـمـانـد شــفــیـع آر پــیـشکـسـی را که هسـت آبـروی از تـو بـیش
بــه قــهــر ار بـــرانــد خــدای از درمروان بــــــزرگـــــان شــــــفـــــیـــــع آورم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.