ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت (٣)

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 22:01 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
ملکزاده ای را شنیدم که کوتاه بود و حقیر و دیگر برادرانش بلند و خوبروی، باری پدر بکراهیت و استحقار در او نظر کردی پسر به فراست و استبصار بجای آورد و گفت: ای پدر کوتاه خردمند به از نادان بلند، نه هر چه بقامت مهتر بقیمت بهتر الشاة نظیفة و الفیل جیفة
اقـــــل جـــــبـــــال الـــــارض طـــــور و انـــــهلــاعـــظـــم عـــنــدالــلــه قـــدر او مــنــزلــا
آن شـــــنــــیــــدی کـــــه لــــاغـــــری دانــــاگــــفــــت روزی بــــابــــلــــهـــی فــــربــــه
اســـــب تـــــازی اگــــر ضــــعــــیــــف بـــــودهــمـــچـــنـــان از طـــویــلـــه ای خـــر بـــه
پدر بخندید و ارکان دولت بپسندیدند و برادران بجان برنجیدند
تـــا مـــرد ســـخـــن نـــگـــفـــتـــه بــــاشـــدعـــیــب و هــنـــرش نــهــفـــتـــه بـــاشـــد
هـر بــیـشـه گـمـان مـبــر کـه خــالـی اسـتبـــاشــد کــه پـــلــنــگ خــفــتـــه بـــاشــد
شنیدم که ملک را در آن نزدیکی دشمنی صعب روی نمود، چون لشکر از هر دو جانب روی در هم آوردند اول کسیکه اسب در میدان جهانید آن پسر بود و گفت:
آن نه من باشم که روز جنگ بینی پشت منآن منم کاندر میان خاک و خون بینی سری
کـانکـه جـنگ آرد بـخـون خـویش بـازی میکـندروز میدان، وآنکـه بـگـریزد بـخـون لـشـکـری
این بگفت و بر سپاه دشمن زد و تنی چند از مردان کاری بینداخت، چون پیش پدر بازآمد زمین خدمت ببوسید و گفت
ای کــه شـــخـــص مــنــت حـــقــیــر نــمــودتــــا درشــــتــــی هـــنــــر نــــپــــنــــداری
اســــب لــــاغــــر مــــیــــان بـــــکــــار آیــــدروز مــــــیــــــدان نــــــه گـــــــاوپـــــــرواری
آورده اند که سپاه دشمن بیقیاس بود و اینان اندک، جماعتی آهنگ گریز کردند پسر نعره ای بزد و گفت: ای مردان بکوشید یا جامه زنان بپوشید؛
سوارانرا بگفتن او تهور زیادت گشت و بیکبار حمله آوردند، شنیدم که هم در آن روز بر دشمن ظفر یافتند ملک سر و چشمش ببوسید و در کنار گرفت و هر روزش نظر بیش کرد تا ولیعهد خویش کرد، برادران حسد بردند و زهر در طعامش کردند؛
خواهرش از غرفه بدید و دریچه برهم زد، پسر دریافت و دست از طعام بازکشید و گفت: محالست که هنرمندان بمیرند و بیهنران جای ایشان بگیرند
کــــس نــــیـــایـــد بــــزیـــر ســــایـــه بــــومور هــمـــای از جـــهـــان شـــود مـــعـــدوم
پدر را از اینحال آگاهی دادند برادرانش را بخواند و گوشمالی بواجب داد، پس هر یک را از اطراف بلاد حصه ای معین کرد تا فتنه بنشست و نزاع برخاست که ده درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی نگنجند
نـــیـــم نـــانـــی گـــر خــــورد مـــرد خــــدایبـــذل درویــشـــان کـــنــد نــیــمـــی دگـــر
مــلـــک اقـــلـــیــمــی بـــگـــیــرد پـــادشـــاههــمــچـــنــان دربـــنــد اقـــلــیــمــی دگـــر



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.