ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت (٥)

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 22:01 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
سرهنگزاده ای را بر در سرای اغلمش دیدم که عقل و کیاستی و فهم و فراستی زایدالوصف داشت هم از عهد خردی آثار بزرگی در ناصیه او پیدا
بـــالـــای ســـرش ز هــوشـــمـــنـــدیمـــیـــتــــافـــت ســــتــــاره بــــلـــنـــدی
فی الجمله مقبول نظر سلطان آمد که جمال صورت و کمال معنی داشت و حکما گفته اند: توانگری بهنرست نه بمال و بزرگی به عقلست نه بسال، ابنای جنس او بر وی حسد بردند و بخیانتش متهم کردند و در کشتن او سعی بیفایده نمودند
دشمن چه کند چو مهربان باشد دوست
ملک پرسید که موجب خصمی اینان در حق تو چیست؟ گفت: در سایه، دولت خداوندی دام ملکه همگنانرا راضی کردم مگر حسود را که راضی نمیشود الا بزوال نعمت من، و اقبال دولت خداوندی باد
تــوانـم آنـکــه نـیـازارم انـدرون کــســیحسود را چـه کنم کو ز خود بـرنج درست
بمیر تا برهی ای حسود کین رنجیستکه از مشقت آن جز به مرگ نتوان رست
شـــوربــــخــــتــــان بآرزو خــــواهـــنـــدمــقـــبـــلـــان را زوال نــعـــمـــت و جـــاه
گــر نــبــیــنــد بـــروز شــیــره چــشــمچــــشـــمـــه آفـــتــــاب را چـــه گـــنـــاه
راسـت خــواهـی هـزار چــشـم چــنـانکـــور بـــهـــتـــر کـــه آفـــتـــاب ســـیـــاه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.