ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت (١٠)

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 22:02 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
بر بالین تربت یحیی پیغامبر علیه السلام معتکف بودم در جامع دمشق که یکی از ملوک عرب که به بی انصافی منسوب بود، اتفاقا بزیارت آمد و نماز و دعا کرد و حاجت خواست
درویــش و غـــنــی بـــنـــده ایــن خـــاک درنـــدوآنـان کـه غــنـی تــرنـد مـحــتــاج تــرنـد
آنگه مرا گفت از آنجا که همت درویشانست و صدق معاملت ایشان خاطری همراه من کنید که از دشمنی صعب اندیشه ناکم، گفتمش بر رعیت ضعیف رحمت کن تا از دشمن قوی زحمت نبینی
بــــبـــــازوان تــــوانــــا و قــــوت ســــردســــتخطاست پنجه مسکین ناتوان بشکست
نـتــرســد آنـکــه بــر افــتــادگـان نـبــخــشــایـدکه گر ز پـای درآید کـسـش نگیرد دسـت
هر آنکه تخم بدی کشت و چشم نیکی داشتدماغ بـیهده پـخـت و خـیال بـاطل بـست
ز گــوش پـــنــبـــه بـــرون آرو داد خـــلــق بـــدهو گـر تـو مـینـدهی داد روز دادی هـسـت
بــــنــــی آدم اعــــضــــای یـــکــــدیـــگــــرنــــدکـــه در آفـــریــنــش ز یــک گـــوهــرنـــد
چـــــــو عــــــضـــــــوی بـــــــدرد آورد روزگــــــاردگـــر عــــضــــوهـــا را نـــمـــانـــد قـــرار
تـــو کـــز مـــحـــنـــت دیــگـــران بـــیـــغـــمـــینــشـــایــد کــه نــامــت نــهــنــد آدمــی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.