ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت (٢٨)

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 22:05 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
یکی را از ملوک مدت عمر سپری شد و قایم مقامی نداشت. وصیت کرد که بامدادان نخستین کسی که از در شهر اندر آید تاج شاهی بر سر وی نهند و تفویض مملکت بدو کنند.
اتفاقا اول کسی که درآمد گدائی بود همه عمر لقمه اندوخته و رقعه دوخته. ارکان دولت و اعیان حضرت وصیت ملک بجای آوردند و تسلیم مفاتیح قلاع و خزاین بدو کردند.
مدتی ملک راند تا بعضی امرای دولت گردن از اطاعت او بپیچانیدند و ملوک از هر طرف به منازعت برخاستند و بمقاومت لشکر آراستند.
فی الجمله سپاه و رعیت بهم برآمدند و برخی طرف بلاد از قبض تصرف او بدر رفت. درویش از این واقعه خسته خاطر همی بود. تا یکی از دوستان قدیمش که در حالت درویشی قرین او بود، از سفری بازآمد و در چنان مرتبه دیدش.
گفت: منت خدای را عزوجل که گلت از خار و خارت از پای بدرآمد، و بخت بلندت رهبری کرد و اقبال و سعادت یاوری، تا بدین پایه رسیدی ان مع العسر یسرا
شکوفه گاه شگفته است و گاه خوشیدهدرخت وقت برهنه است و وقت پوشیده
گفت: ای یار عزیز تعزیتم کن که جای تهنیت نیست. آنگه که تو دیدی غم نانی داشتم و اکنون تشویش جهانی
اگـــر دنـــیـــا نـــبـــاشـــد دردمـــنـــدیـــموگــر بــاشــد بــمــهـرش پــای بــنــدیـم
بــلـایـی زیـن جـهـان آشـوب تــر نـیـسـتکه رنج خـاطرسـت ار هسـت ور نیسـت
مــطـــلــب گـــر تـــوانــگـــری خـــواهــیجــز قـنـاعـت، کـه دولـتــیـســت هـنـی
گـــر غـــنـــی زر بــــدامـــن افـــشـــانـــد(تــــا نـــظــــر در ثــــواب او نـــکـــنـــی)
کـــز بـــزرگــان شـــنــیــده ام بـــســـیــارصــبـــر درویــش بــه کــه بـــذل غــنــی
اگـــر بــــریـــان کـــنـــد بـــهـــرام گـــورینــه چــون پــای مــلــخ بـــودی ز مــوری



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.