ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت (٤٣)

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 22:06 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
یکی از صاحب دلان زورآزمائی را دید بهم برآمده و کف بر دماغ آورده. گفت: این را چه حالتست؟ گفتند: فلان دشنام دادش. گفت: این فرومایه هزار من سنگ برمیدارد و طاقت سخنی نمیارد
لاف سرپـنجـگی و دعوی مردی بـگذارعـاجـز نفـس فـرومـایه چـه مـردی چـه زنی
گرت از دست برآید دهنی شیرین کنمردی آن نیست که مشتی بزنی بر دهنی
اگــر خــود بــر درد پــیـشــانــی پــیـلنـه مـردسـت آنـکـه در وی مـردمـی نیسـت
بـــنــی آدم ســرشــت از خـــاک دارداگــر خــاکــی نــبــاشــد آدمــی نــیــســت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.