ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت (٧)

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 14:07 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
یکی از حکما پسر را نهی کرد از بسیار خوردن که سیری مردم را رنجور کند. گفت: ای پدر گرسنگی خلقرا بکشد. نشنیده ای که ظریفان گفته اند: به سیری مردن به که گرسنگی بردن گفت: اندازه نگاه دار کلوا و اشربوا و لاتسرفوا
نـه چـنـدان بـخـور کـز دهـانـت بـرآیـدنه چـنـدانکـه از ضـعـف جـانـت بـرآید
با آنکه در وجود طعامست حظ نفسرنج آورد طـعـام که بـیش از قدر بـود
گر گلشـکـر خـوری بـتـکلف زیان کندور نان خشک دیر خوری گلشکر بود
مـکـن گـر مـردمـی، بـسـیـار خـواریکه سگ زین میکشد بـسیار خواری



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.