ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت (٢١)

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 14:07 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
گدائی هول را حکایت کنند که نعمتی وافر اندوخته بود. یکی از ملوک گفتش: همی نمایند که مال بیکران داری و ما را مهمی هست. اگر ببرخی از آن دستگیری کنی چون ارتفاع رسد وفا کرده شود.
گفت: ای خداوند روی زمین لایق قدر بزرگوار پادشاهان نباشد دست همت بمال چون من گدائی آلوده کردن که جو جو فراهم آورده ام. گفت: غم نیست که بکافران میدهم الخبثیات للخبیثین
گر آب چاه نصرانی نه پـاکستجهود مرده میشوئی، چه باکست؟
قالوا عجین الکس لیس بطاهرقـلـنـا نـســد بــه شـقـوق الـمـبــرز
شنیدم که سر از فرمان ملک باز زد و حجت آوردن گرفت و شوخ چشمی کردن. ملک بفرمود تا مضمون خطاب از وی بزجر و توبیخ مستخلص کردند
بــلـطـافـت چـو بــر نـیـایـد کـارسـر بـه بـی حـرمتـی کـشـد ناچـار
هر که بـر خویشتـن نبـخـشایدگـر نـبــخــشـد کـسـی بــرو شـایـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.