ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت (٧)

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 22:09 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
یکی دوستی را که زمانها ندیده بود گفت: کجائی که مشتاق بوده ام؟ گفت: مشتاق به که ملول
دیـــر آمـــدی ای نـــگــــار ســــرمـــســــت!زودت نــــدهــــیــــم دامــــن از دســــت
مـــعـــشـــوقـــه کـــه دیــر دیــر بـــیــنــنـــدآخـــر کـــم از آنــکــه ســـیــر بـــیــنــنــد
شاهد که با رفیقان آید بجفا کردن آمده است. به حکم آنکه از غیرت و مضادت خالی نباشد
اذا جـــنــتـــنــی فــی رفــقــت لــتـــزورنــیو ان جئت فــی صــلــح فأنــت مــحــارب
بـه یـک نـفـس کـه بـرآمـیـخـت یـار بـا اغـیـاربـسی نماند که غیرت وجـود من بـکشد
بخنده گفت که من شمع جمعم ای سعدیمرا از آن چه که پروانه خویشتن بکشد؟



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.